۱۳۸۹ آبان ۱۵, شنبه

زندانی سیاسی: زیر شکنجه وادار به اعتراف شدم/نامه زندانی سیاسی به کلیه افکار عمومی جهان

خبرگزاری هرانا – حسین خضری زندانی محکوم به اعدام در نامه ای به افکار عمومی و سازمان های و نهاد های حقوق بشری خواهان پیگیری طرح شکایت خود از دستگاه اطلاعاتی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و دستگاه قضایی شده است.
وی در بخشی از نامه خود می گوید به مدت 49 روز در سلول های انفرادی سپاه و در بازداشتگاهی مخفی که زیر نظر سازمان زندان های نیست به شدت شکنجه و وادار به اعتراف شده است.
متن این نامه که در اختیار خبرگزاری هرانا قرار گرفته است به شرح زیر است:
اینجانب زندانی سیاسی حسین خضری که به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه و همچنین تایید شعبه 10 دادگاه تجدید نظر اذرباییجان غربی و همچنین تایید حکم صادره از سوی شعبه 31 دیوان عالی کشور به اعدام محکوم شده ام.
برای پرده برداشتن از نحوه بازجویی، بازپرسی و دادگاهی که شدیدا از انعکاس و نحوه چگونگی مراحل ذکر شده به افکار عمومی و بیدار جامعه مدنی داخل و خارج جلوگیری به عمل آمده و می آیدو حتی از نامه سرگشاده ای که به عنوان اعتراض قانونی به مراحل پرونده سازی به ریاست قوه قضاییه کشور نوشته بودم مسئولین زندان از تایید آن امتناع می کنند.
با وجود تمامی این مشکلات بنده شرح مختصری از وضعیتی که به بنده وارد شده و به نوعی تا به حال ادامه دارد میدهم باشد که گوشی شنوا شنیده و زبانی حق گو شروع به بازگو و ارسال مطالب زیر نماید.
اینجانب در تاریخ 10/5/87 در شهرستان کرمانشاه توسط نیروهای سپاه نبی اکرم آن شهرستان دستگیرشدم و مدت 49 روز که در اختیار نیروهای سپاه نبی اکرم کرمانشاه بودم ومتحمل شکنجه های فیزیکی و روحی در زمان بازجویی بودم که شکنجه ها از نظر فیزیکی شامل :
1-    کتک زدن به مدت چندین ساعت در هر روز
2-    ایجاد فشار روحی و روانی در حین بازجویی
3-    تهدید بازجویی هایم مبنی بر آنکه اگر آن مواردی که ما میگوییم قبول نکنی به برادر و داماد خانواده شما میتوانیم برچسب فعالیت های غیرقانونی علیه نظام بزنیم
4-    ضربه زدن با لگد به اندام های تناسلی من و خونریزی و تورم آن نواحی از بدنم به مدت چهارده روز
5-    پارگی پای راستم تقریبا به اندازه 8 سانتیمتر به علت ضربه محکم پای بازجو که هنوز قابل مشاهده است
6-    وارد کردن ضربات متعدد به تمامی بدنم با باتوم
این موارد در مدت 49 روز بازداشت بنده در بازداشتگاه سپاه پاسداران کرمانشاه بود
حال سوالی که مطرح میگردد این است که مگر در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اصل 38 آن صراحتا بیان نشده است هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار و یا کسب اطلاع‌ممنوع است‌، اجبار شخص به شهادت‌، اقرار یا سوگند مجاز نیست‌و چنین شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است‌ و متخلفین از این اصل مجازات میشوند.
در حالی که به ان صورتی که ذکر کردم بنده در مدت 49 روز بازداشت در سپاه نبی اکرم کرمانشاه هم متحمل شکنجه فیزیکی شده ام هم شکنجه روحی و روانیپس چطور اقرارهای بنده که به زور شکنجه از من گرفته اند دلیل و مدرک معتبری برای دادگاه شده و بنده را به چنین حکم سنگینی یعنی اعدام محکوم کرده اند.
بعد از آن در مورخ 28/6/87 بنده را از سپاه نبی اکرم کرمانشاه به سپاه المهدی ارومیه منتقل کردند و در آنجا نیز تحت انواع شدیدترین شکنجه های فیزیکی و روحی قرار گرفتم .
دوباره مورخ 16/10/87 از بازداشتگاه سپاه المهدی شهرستان ارومیه به اداره کل اطلاعات اذرباییجان غربی منتقل شدم و تا تاریخ 26/11/87 تحت اختیار اداره اطلاعات ارومیه بودم و تمامی موارد شکنجه در طی بازداشتم در اداره اطلاعات ارومیه اجراو اعمال شد.
بعد از انکه در مورخه 26/11/87 بنده را به زندان ارومیه منتقل کردند در تاریخ 21/2/88 برای اولین بار و آخرین بار بنده را در شعبه یک دادگاه انقلاب اسلامی ارومیه  دادگاهی نمودند که در جلسه دادگاه نماینده اداره اطلاعات ارومیه و دادستان حضور داشتند و قبل از آن هم اینجانب را ماموران اداره اطلاعات ارومیه تهدید کردند که نه از شکنجه باید حرفی بزنی و نه در مورد بازجویی های که از تو گرفته ایم البته به زور شکنجه! بالاخره با این جو سازی در دادگاه بدوی و همچنین با عدم اعطای زمان کافی برای بنده برای دفاع از خودم و جمع جور کردن محاکمه بنده در حدود 10 دقیقه و اتمام آن کاملا جای سوال برای بنده شد که آیا در عرض 10 دقیقه و با آن اتمسفر حاکم بر فضای دادگاه چطوری من و وکیلم میتوانستیم از اتهامات وارده دفاع نماییم و چگونه از این اتهام سنگین براعت کنیم.
سوال دیگری که برای من متصور میشود این است که آیا حضور من در جلسه ای دادگاه به منزله اجرای اجباری نمایشی درام و کمدی نبود که فقط آقایان گفته باشند که متهم در دادگاه حضور بهم رسانده و با توجه به طی مراحل دادگاهی محکوم شد .
سوال بعدی هم آن که در دادگاه به قاضی پرونده ام آقای درویشی، رییس شعبه یک بیان کردم که بسیاری از بازجویی های خود را قبول ندارم زیرا به زور شکنجه های فیزیکی و روانی مجبور به قبول آن مطالب گشته ام در حقیقت آنها را به من دیکته کرده و قبولانده اند، ولی با این همه قاضی پرونده هیچ اعتنایی به مطالبم ننمود توضیح آن که اعمال شکنجه از سوی بازجویی هایم با توجه آنکه ایشان یعنی بازجویان مرا تهدید کرده بودند به قاضی گفتم ولی افسوس از گوش شنوا، متاسفانه قاضی بدون هیچگونه تحقیق و تفحصی در مورد ادعای شکنجه بنده مبادرت به صدور رای اعدام نمود و رای همان دادگاه بدوی توسط شعبه 10 تجدید نظر استان آذرباییجان غربی در مورخ 17/5/88 تایید شده و در تاریخ 11/5/88 حکم قطعی صادر شده و در زندان مرکزی ارومیه به من ابلاغ گردید.
درضمن من تا قبل از قطعی شدن حکم دادگاه دست از تلاش بر نداشتم و در تاریخ 5/5/88 از نوع رفتار غیرانسانی و غیرقانونی بازجو هایم به دادسرای نظامی شهرستان ارومیه شکایت کردم که مورخ 10/11/88 ابلاغ گردیده است.
شکایتم از دادسرای نظامی به دادسرای عمومی رسید و همان موقع به برادرم در مورخ 27/11/88 ابلاغ شده است به محض شکایت بنده از نحوه بازجویی و برخورد ماموران سپاه المهدی و اداره اطلاعات ارومیه در تاریخ 16/9/88 به بازپرسی شعبه هشتم احضار و وضعیت شکنجه و نحوه برخورد بازجویان را اعلام و همچنین مدارک پزشکی که دال بر شکنجه شدن اینجانب مینمود تقدیم کردم و در ضمن درخواست معرفی به پزشکی قانونی را نمودم و تعجب آور انکه بازپرس شعبه 8 در برابر اظهارت بنده حتی نخواست برای اثبات راست یا دروغ بودن موارد ذکر شده، بنده را به پزشکی قانونی اعزام نماید.
در تاریخ 13/11/88 یعنی درست بعد از آنکه بنده طرح شکایت نموده و در بازپرسی شعبه 8 اظهارت خود را نوشته و مدارک پزشکی را تقدیم بازپرس نمودم و پرونده در دادسرای نظامی عدم صلاحیت خورده و به دادسرای عمومی رفته به عبارتی 3 روز بعد از نامه نگاری اداره سازمان قضایی نیروهای مسلح استان اذرباییجان غربی با دادسرای عمومی در خصوص عدم صلاحیت رسیدگی دادسرای نظامی ارومیه و ارجاع پرونده به دادسرای عمومی مرا به اداره اطلاعات ارومیه برده و در مدت 3 روزی که در بازداشتگاه مرکزی اداره اطلاعات ارومیه بودم انواع و اقسام تهدید ها مبنی بر آنکه اولا چرا بر علیه ما در دادگاه طرح شکایت کردی ثانیا در برابر دوربین فیلم برداری حاضر به اعتراف نوشته های که ما به شما میدهیم باشید و متذکر گردید که هیچ نوع بد رفتاری و شکنجه نشده ما نیز در عوض نسبت در رای که برات صادر شده تخفیفاتی را به وجود می آوریم.
در حقیقت آشکارا تهدید بنده و ایجاد فضای سوداگری و عامه گری انگار سرنوشت انسانها نیز مانند کالا قابل داد و ستد است در حالی که انتقال من از زندان ارومیه به اداره اطلاعات باعث ایجاد استرس و دلهوره شدید در بین اعضای خانواده ام شده و با توجه به انکه پدرم برای کسب اطلاع از وضع بنده به اداره اطلاعات ارومیه مراجعه و متاسفانه با شنیدن جواب های گنگ و مبهم تصور میکنند که شاید مرا اعدام کرده اند و ایشان همانجا جلوی درب اداره اطلاعات ارومیه دچار سکته مغزی شده و بعد از اعزام به بیمارستان دار فانی را وداع میگویند این نیز برگ دیگری از جنایات دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی ایران که با ایجاد نگرانی برای خانواده ضربه مهلک هم به من هم به خانواده ام وارد کردند که از صدها اعدام کردن برایم بدتر بود حال چه کسی جوابگویی این مسائل است خدا میداند.
جالب آنکه 20 روز بعد از فوت پدرم نگذشته بود که آقایان عوض عرض تسلیت به بنده مرا بدون هیچگونه دلیلی و بدون هیچ اطلاعی به زندان قزوین تبعید کردند حال تصور کنید که من در چه حالت روحی قرار گرفته بودم و مهم تر از همه آنکه بعد از چند ساعت که به طور چشم بسته و پا بسته و دست بسته به من گفتن که چیز خاصی نیست و تو را به زندان دیگری انتقال میدهیم .
در مورخ 30/1/89 قرار منع تعقیب در شعبه 104 جزایی ارومیه صادر گردید حال آنکه شعبه 104 جزایی نه بازجویی های بنده و نه حتی نماینده ای از سپاه پاسداران و یا اداره اطلاعات را برای توضیح مسائل نه به بازپرسی نه به شعبه ای فرا خواند و نه با معاینه ای بنده توسط پزشک قانونی موافقت نمود حال بر چه مبنایی قرار منع تعقیب صادر کرد نمی دانم.
در کیفر خواست صادره از سوی اداره اطلاعات و هم حکم دادگاه اینجانب حسین خضری به عنوان محارب شناخته شده ام در صورتی که مصادیق محاربه نه بر بنده صادق است نه محرز اولا بنده هنگام دستگیری مسلح نبودم چون بنده فعالیت سیاسی به طور مدنی میکردم ثانیا هیچ اقدام مسلحانه ای علیه جمهوری اسلامی ایران نکرده ام همچنین بنده حدود 8 ماه در سلول های انفرادی سپاه نبی اکرم کرمانشاه  و سپاه المهدی ارومیه و اداره اطلاعات ارومیه تحت بدترین شکنجه های فیزیکی و روانی و انواع تهدید ها و تحقیرها بوده ام .
به طوری که بازداشت طولانی مدت بنده به مدت 8 ماه در آن سلول های انفرادی چنان بر سیستم عصبی و حالات روحی و روانی ام تاثیر سو گذاشته بود که اقدام به خودکشی کردم آن هم 2 بار! چون واقعا شکنجه ها و نوع رفتار غیر انسانی بازجویان به حدی بود که مرگ را بهتر از آن طور زندگی  و زنده ماندن میدانستم و جایی بسی سوال است که در کجایی دنیا فردی را 8 ماه در سلول انفرادی مورد آزار و اذیت جسمی و روحی قرار داده اند و هیچگونه ملاقات را با وکیل یا خانواده و یا حتی تماس تلفنی با ایشان داشته باشد.
در پایان بنده زندانی سیاسی حسین خضری با توجه با آنکه تحت شدیدترین مراقبتهای امنیتی زندان قرار دارم و به طوری که حق نامه ای سر گشاده که به بالاتربن مرجع قضایی کشور نوشته ام بدون هیچگونه دلیل قانونی و خاصی از تایید اثر انگشت نامه بنده خودداری و اصل نامه نوشته شده را حفاظت زندان از بنده گرفته و باز پس نمی دهد.
حال با توجه به آشکار نبودن زمان اجرای حکم اعدام بنده که آیا فرداست یا پس فرداست از انتشار کوچکترن خبر حتی خبر سلامتی خویش به صورت راحت و آزادانه محروم میباشم لذا تحت چنین شرایط فوق سنگین امنیتی از تمامی مجامع بین المللی و سازمانهای کانون مدافع حقوق بشر و حتی افرادی که در مورد حقوق زندانیان سیاسی و همچنین در زمینه حقوق بشر فعالیت میکنند تقاضا دارم که صدای سرکوب شده مرا به گوش انواع بشریت رسانده و از هم اکنون تمامی آن مراجع و آن افراد را به عنوان وکیل رسمی خود میشناسم که هر سوالی را به نام بنده در جهت
برگزاری یک دادگاه صالح و بی طرف
بازبینی دوباره پرونده به طور واضح و آشکار بدون مخفی کاری، پیگیری و موضوع شکنجه وارده بر بنده را اقدام و اعمال نماید
در پایان از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد؛ عفو بین الملل و تمامی مجامع حقوق بشر در خواست مینمایم با انتشار نامه اینجانب و پیگیری مسائل مطرح در آن اقدام نماید

حسین خضری
زندانی سیاسی محکوم به اعدام زندان مرکزی ارومیه بنده 12

دهمین سال محکومیت مسافر ارتفاع پست؛ همچنان تحت شکنجه و بدون وکیل

کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی - فرهاد صدقی : آبان ماه امسال، دهمین سالگرد محکومیت قضایی خالد حردانی زندانی امنیتی بند چهار زندان رجایی شهر کرج است. حردانی به اتهام اخلال در امنیت پرواز در سال ۱۳۷۹ به اعدام و سپس با یک درجه تخفیف به حبس ابد محکوم گردید که موضوع این حادثه بعدها دستمایه اصلی فیلم ارتفاع پست ساخته ابراهیم حاتمی کیا شد.
خالد حردانی در حالی وارد یازدهمین سال محکومیت خود می شود که با وجود رضایت شکات پرونده وی، به علت نداشتن وکیل مدافع و خروج وکیل مدافع قبلی او، محمد مصطفایی از کشور، از اقدام برای بازبینی و پیگیری پرونده خود ناتوان است.
حردانی هم اکنون و با گذشت بیش از ده سال از دوران محکومیتش و با وجود رضایت شاکیان این پرونده (سپاه پاسداران و دو تن از مامورین تیم مراقبت پرواز)، به علت خروج اجباری و تحت فشار محمد مصطفایی از کشور قادر به ارائه درخواست آزادی مشروط نبوده و در عین حال به علت فشار فزاینده ای که طی ماه های اخیر بر وکلای دادگستری برای بر عهده گرفتن وکالت زندانیان سیاسی و خبرساز وجود داشته، تاکنون هیچ یک از وکلای دادگستری پرونده وی را بر عهده نگرفته اند.
عملکرد و فعالیت های حردانی که می توان وی را قربانی شرایط نابسامان اقتصادی و اجتماعی کشور نامید، طی سالیان اخیر همواره تحت الشعاع دید مجرمانه رسانه های خبری نسبت به پرونده وی قرار داشته است.
حردانی که پیش از این از قهرمانان رشته دو و میدانی در رشته پرتاب دیسک کشور بوده و چندین اعزام به خارج از کشور را نیز در کارنامه خود دارد، در بیست و سوم آبان ماه سال ۱۳۷۹ و به دلیل شرایط نامناسب اقتصادی و نیز در واکنش به تبعیض های قومیتی ، برای یافتن شرایط کار و زندگی بهتر در خارج از کشور به همراه دو برادر همسر خود، فرهنگ و شهرام پورمنصوری و در حالی که نوزده تن از دوستان و اقوام خود را نیز به همراه داشتند اقدام به فرار اجباری از طریق اخلال در امنیت پرواز در هواپیمای مسافربری «یاک 40» مسیر اهواز به بندرعباس می نمایند که به بازداشت او منجر می گردد. این زندانی امنیتی سیاسی در بخشی از دفاعیات اش در جلسه دادگاه و در توضیح انگیزه خود و دوستانش می گوید: «تمام متهمانی که اینجا حضور دارند، بین ۱۸ تا ۲۰ ساله هستند و همه بیکارند و این اقدام به خاطر فقر اقتصادی بود...»
این حادثه الهام بخش موضوع اصلی فیلم سینمایی «ارتفاع پست» ساخته ابراهیم حاتمی کیا گردید که دو سال بعد از این حادثه به روی پرده سینما رفت و توجه افکار عمومی را به خود جلب نمود. علاوه بر کوشش نهادهای مدافع حقوق بشر، از این فیلم می توان به عنوان یکی از عوامل موثر در تقلیل حکم اعدام حردانی نام برد.
وی که طی سالیان اخیر به علت دید مجرمانه ای که نسبت به پرونده وی وجود داشته است کمتر مورد توجه رسانه های خبری - و یا به عبارتی بی مهری رسانه های خبری - قرار گرفته است هم اکنون دهمین سال محکومیت خود را در زندان رجایی شهر کرج و در سخت ترین شرایط و در کنار زندانیان خطرناک سایر جرایم از قبیل قتل و شرارت و تجاوز به عنف سپری می کند. وی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق اخلال در امنیت پرواز در سال ۷۹ در شعبه ۲۰ دادگاه انقلاب تهران مورد محاکمه قرار گرفته و به اعدام محکوم گردید که با وجود تائید این حکم در شعبه ۳۱ دیوان عالی کشور، بر اساس پیشنهاد هاشمی شاهرودی، رئیس وقت قوه قضائیه جمهوری اسلامی در سال ۸۶ مورد عفو و بخشودگی قرار گرفت و محکومیت وی به حبس ابد تقلیل یافت.
حردانی با گذشت بیش از شش سال از دوران محکومیتش و به منظور تحت فشار گذاردن وی و جلوگیری از امکان تماس با دادستان و قاضی پرونده، به زندان رجایی شهر تبعید گردید. او در ایام زندان به علت فعالیت های سیاسی و حقوق بشری اش در داخل زندان چندین نوبت به دادگاه و نهادهای اطلاعاتی فراخوانده شد و نهایتا در سال ۸۷ به همین علت به هفت سال زندان و شش سال تبعید به شهرستان خاش محکوم گردید.
خالد حردانی هم اکنون در زندان رجایی شهر کرج دوران محکومیت خود را در حالی سپری می کند که به علت انجام چندین مورد اعتصاب غذا، تحت شکنجه قرار گرفتن و نیز شرایط نامناسب زندان رجائی شهر دچار بیماری و خونریزی معده و مشکلات تنفسی گردیده و در شرایط مساعد جسمی به سر نمی برد و علیرغم تاکید پزشکان مبنی بر محدودیت های غذایی، دارویی و نبود امکانات مناسب درمانی در زندان رجایی شهر کرج و لزوم درمان مستمر بیرون از زندان، تاکنون از اعطای مرخصی استعلاجی و درمان پزشکی مستمر بیرون از زندان به وی توسط مسئولین دادستانی خودداری گردیده است.
پس از ده سال زندان و انواع فشارهای روحی و جسمی او به درمان نیاز دارد و مقامات قضایی باید شرایط دادرسی عادلانه و پیگیری حقوقی پرونده را برای او فراهم کنند.
کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسیwww.komitedefa.com

اعتراض به ادامه بازداشت دانش آموز وبلاگ نويس

وبلاگ نسیم آزادی: اعتراض صدها نفر از وبلاگ نویسان و فعالان مدنی، به ادامه بازداشت نوید محبی دانش آموز وبلاگ نویس
خبرگزاری حقوق بشر ایران - رهانا دانش آموز و وبلاگ نویس منتقد، و همزمان با روز دانش آموز، صدها نفر از وبلاگ‌نویسان و فعالان مدنی و حقوق بشری، با انتشار بیانیه‌ایی ضمن اعتراض به تداوم بازداشت نوید و بلاتکلیفی او، خواستار آزادی این جوان ۱۸ ساله و بازگشت وی به کلاس درس شده اند.
نوید محبی که طی دو سال اخیر چندین بار موقتا بازداشت شده بود، برای اما سومین بار از ۲۷ شهریور امسال، با یورش و اِعمال خشونت ماموران، در منزل خانوادگی‌اش در شهر آمل استان مازندران دستگیر و بدون اعلام اتهامی مشخص، کماکان در بازداشت به سر می‌برد .
به گزارش جرس،علت اصلی بازداشت وی مطالب وبلاگش و فعالیت او در زمینه حقوق بشر ذکر شده است؛ در مراجعات مکرر خانواده نوید محبی به دادسرا و اداره اطلاعات به آن‌ها گفته شده که پسرشان حاضر به قبول اشتباهاتش و ابراز ندامت و پشیمانی در مورد مطالب و فعالیت‌هایش نیست. بنابراین پرونده وی به دادگاه انقلاب فرستاده شده و به زودی محاکمه خواهد شد.
این گزارش افزود “نوید محبی جوان ۱۸ ساله‌ایی است که نزدیک به ۵۰ روز از بازداشتش می‌گذرد و همچنان در وضعیتی بلاتکلیف قرار دارد. قرار بود مهر ماه امسال در کنار هم‌‌دانشجویی‌هایش روی صندلی کلاس‌های درس دانشگاه آزاد تهران بنشیند، اما حالا در اتاقی حدوداً ۳۰ متری همراه ۲۹ نفر دیگر که عموماً متهم به قتل و قاچاق و آدم‌ربایی و دزدی هستند در زندان ساری به سر می‌برد.
گزارش مذکور همچنین به بیانیه‌ایی اشاره می کند که با امضای ۲۵۰ نفر از وبلاگ نویسان و کنشگران حقوق زنان و فعالان مدنی در آستانه روز دانش آموز برای نوید محبی صادر شده است:
اعتراض وبلاگ‌نویسان و فعالان مدنی و زنان به ادامه‌ بازداشت و بلاتکلیفی نوید محبی
بیشتر از یک ماه از بازداشت نوید محبی، وبلاگ‌نویس و عضو کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز می‌گذرد و علی‌رغم مراجعات و پی‌گیری‌های مکرر خانواده به نهادهای قضایی و امنیتی هنوز هیچ اطلاعی از اتهام انتسابی و وضعیت نگهداری این جوان ۱۸ ساله در دست نیست. نوید محبی در آزمون سراسری امسال در رشته علوم سیاسی دانشگاه آزاد تهران مرکز قبول شده بود که به دلیل بازداشت تاکنون موفق به حضور در کلاس‌های خود نشده است.
نوید محبی در تاریخ ۲۷ شهریور ماه سال جاری توسط مأموران امنیتی در منزل خانوادگی خود در شهر آمل در استان مازندران بازداشت شد. گفته می‌شود بازداشت وی که توسط هشت مأمور مسلح وابسته به اداره اطلاعات این شهر صورت گرفته، با اعمال خشونت فیزیکی نسبت به نوید و تهدید خانواده محبی همراه بوده است.
تدوام بازداشت و بلاتکلیفی نوید محبی در حالی صورت می‌گیرد که خانواده محبی نیز برای عدم اطلاع‌رسانی و انجام مصاحبه در مورد بازداشت و وضعیت فرزندشان مورد تهدید قرار گرفته و تحت فشار هستند و تاکنون برای نشان دادن حسن نیت خود و امید به همکاری مراجع قضایی در این رابطه سکوت کرده‌اند.
ما امضا کنندگان این بیانیه با توجه به سابقه‌ی فعالیت‌های مدنی و برابری خواهانه‌ی نوید محبی، در وهله‌ نخست از مراجع قضایی می‌خواهیم تا نسبت به مشخص شدن وضعیت حقوقی پرونده این فعال جوان که یقینا دغدغه‌ایی جز بهبود شرایط جامعه نداشته، اقدام کنند. آزادی این جوان دانشجو و بازگشت وی به کلاس درس خواست اساسی ما امضا کنندگان این بیانیه است که انتظار تحقق سریع آن را از مراجع ذیربط در نهادهای قضایی و امنیتی داریم.

ارومیه؛ عدم رسیدگی پزشکی به یک زندانی سیاسی

خبرگزاری هرانا – حسین میرزایی در اثر شکنجه های جسمی از ناحیه پا دچار آسیب دیدگی جدی شده است و مسئولین زندان از درمان این زندانی ممانعت به عمل می آورند.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، این زندانی که در سال 88 توسط اداره اطلاعات ارومیه بازداشت و مورد شکنجه قرار گرفته است پس از اتمام بازجویی ها به بازداشتگاه 209 زندان اوین منتقل و در آنجا با اعمال شکنجه های شدید جسمی موجب پاره شدن عصب یکی از پاهای نامبرده شدند.
بهداری زندان اوین به دلیل محدودیت های درمانی قادر به معالجه این زندانی نیست و پیگیری های خانواده برای دریافت مرخصی استعلاجی جهت درمان پای مصدوم حسین میرزایی تا کنون بی نتیجه بوده است.

نامه اساتید دانشگاه علوم پزشکی ایران به احمدی نژاد

سایت حکومتی الف: جمع دیگری از اعضای هیات علمی علوم پزشکی ایران در باره انحلال این دانشگاه به رئیس جمهور نامه نوشتند.
متن نامه به شرح زیر است:
بسمه تعالی
جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد ریاست محترم جمهور
سلام علیکم
پیرو انتشار خبر انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران و انتقال آن به دانشگاه های علوم پزشکی تهران و شهید بهشتی در روزهای اخیر امضاکنندگان این نامه، اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران موارد زیر را درباره تصمیم اتخاذ شده و روند اجرای آن به استحضار آن مقام محترم می‌رسانند. امید است با درایت و حسن ظن حضرتعالی دستور لازم برای اصلاح روند موجود صادر گردد.
دانشگاه علوم پزشکی ایران؛ تنها دانشگاه مستقل علوم پزشکی کشور در تاریخ جمهوری اسلامی ایران است. این دانشگاه دارای بالاترین میزان رشد پژوهشی در دو سال اخیر بوده و نیز در طی سال گذشته رتبه چهارم کشوری پژوهش را در بین دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور داشته است. این دانشگاه صاحب بخشی از هویت علمی، فرهنگی و بهداشتی-درمانی ایران زمین است . انحلال این دانشگاه بدون مشورت با صاحب‌‌‌نظران و ذی‌نفعان و پنهان از مسئولان و اعضای هیات علمی و حتی دستگاه های تقنینی و نظارتی صورت گرفته است. اعلام ناگهانی خبر در عصر روز جمعه و اقدام بی درنگ به اشغال دانشگاه علوم پزشکی ایران در اولین ساعات بامداد روز شنبه، و سایر اقدامات اولیه انجام شده برای تثبیت مدیریت جدید و در نهایت استدلال های مطرح شده برای توجیه اقدامات، همگی نشان‌دهنده وجود نوعی عجله و احساس نگرانی از واکنش های احتمالی و بیم ابراز مخالفت دلسوزان بوده است که خود خیرخواهانه بودن این تصمیم را زیر سؤال می‌برد. به نظر اینجانبان روش به کار رفته  و تصرف دستاوردهای مادی و معنوی دانشگاه، غیراخلاقی و توهین آمیز و بدون در نظر گرفتن آثار سوء روانی این اقدام بر مجموعه خدوم و زحمت کش دانشگاه علوم پزشکی ایران بوده است.
این اقدام نسنجیده منجر به خدشه دار شدن احساسات و آسیب دیدن هویت ما گردیده است؛ بخشی از هویت که پس از هویت دینی و ملی یکی از اصلی ترین جنبه های زندگی اجتماعی هر فرد و پایه ای برای شکل گیری زندگی سالم است. این گونه رفتارها باعث شکل گیری احساس بی‌‌‌‌‌ثباتی و ناامنی شغلی نه تنها در سطح این دانشگاه، بلکه در سطح کلیه مراکز علمی و دانشگاهی می‌گردد. بیان عباراتی مثل اشغال و تصرف عدوانی، تجاوز به حریم فرهنگی و ده ها عنوان دیگر که در ذهن پرسنل اعم از کارمند و عضو هیات علمی و دانشجو نقش بسته و دهان به دهان می گردد، موضوع کوچکی نیست که به سادگی بتوان از کنار آن گذشت.
همچنین به استحضار می رساند استدلال هایی که تاکنون برای توجیه این اقدام از سوی مسئولین وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مطرح شده است بسیار متنوع و گاه غیرمرتبط و یا حتی متضاد بوده است و به هیچ عنوان توجیه کننده تصمیم مورد بحث و نحوه اجرای مناقشه برانگیز آن نمی باشد.
امضا کنندگان این نامه از حضرتعالی انتظار دارند به نحوی که صلاح می‌دانید دستور فرمایید تا تصمیم فوق لغو گردد و دانشگاه علوم پزشکی ایران با حفظ هویت به فعالیت خود ادامه دهد.

جمعی از اعضاء هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران
احمدخانیها حمیدرضا، متخصص روانپزشکی
ارجمندی خدیجه، متخصص اطفال
ارشد محمود، متخصص داخلی
اسحاقی محمدعلی، متخصص عفونی
اصغری علیمحمد، متخصص گوش گلو و بینی
افتخار مهرداد، متخصص روانپزشکی
افشار خاص لادن، متخصص اطفال
آقابیگلویی عباس، متخصص پزشکی قانونی
آقاخانی کامران، متخصص پزشکی قانونی
اکبریان محمدعلی، متخصص مغز و اعصاب
آگاه  شهرام، فوق تخصص گوارش
امام جمعه حسام الدین، متخصص گوش گلو و بینی
امین تهران ابراهیم، متخصص گوش گلو و بینی
انتصاری فرشاد، متخصص قلب و عروق
انصاری شهلا، متخصص اطفال
باسی علی، فوق تخصص هماتولوژی انکولوژی
باغبانیان علی، متخصص روانپزشکی
باهوش غلامرضا، متخصص اطفال
بقراطیان امیرحسین، متخصص داخلی
بوالهری جعفر، متخصص روانپزشکی
بیرشک بهروز، روانشناس بالینی
تافتاچی فرخ، پزشکی قانونی
جالسی مریم، متخصص گوش گلو و بینی
جلیلی بهروز، متخصص اطفال
جوادموسوی سید علی، فوق تخصص ریه
حاج صادقی شکوفه، متخصص قلب و عروق
حسن زاده سید مهدی، متخصص روانپزشکی
حسینی سید مصطفی، جراح عمومی
حسینینژاد نسرین، متخصص اطفال
حیدری مجید، جراح عمومی
خاصی نسرین، متخصص اطفال
خسروی نسترن، متخصص اطفال
دانش آمور بدری، متخصص روانپزشکی
دانشی احمد، متخصص گوش گلو و بینی
دانشی احمد، متخصص گوش گلو و بینی
رزاقیآذر مریم، متخصص اطفال
رسولیان مریم، متخصص روانپزشکی
رهبر حسین، متخصص قلب و عروق
روحانی محمد، متخصص مغز و اعصاب
زحمتکش محمد مهدی، فوق تخصص ریه
زمانی بابک، متخصص مغز و اعصاب
ستایش علی، جراح عمومی
سزاوار هاشم، متخصص قلب و عروق
شریعت سید وحید، متخصص روانپزشکی
شعبانی امیر، متخصص روانپزشکی
شهریاری احمدی علی، فوق تخصص هماتولوژی انکولوژی
شیرازی علی اصغر، متخصص گوش گلو و بینی
صالحی منصور، متخصص روانپزشکی
طلاچیان الهام، متخصص اطفال
عاطف وحید محمدکاظم، روانشناس بالینی
عزیزی رسول، جراح عمومی
عصاره شهرزاد، متخصص داخلی کلیه
عطارچی میر سعید، متخصص طب کار
عطاییپور یوسف، فوق تخصص داخلی کلیه
عقیلینژاد ماشاءا...، متخصص طب کار
غفاری مصطفی، متخصص طب کار
فراهینی  حسین، متخصص ارتوپدی
فرزانه روحانی، متخصص اطفال
فرهادی محمد، متخصص گوش گلو و بینی
فرهود فیروزه ، متخصص اطفال
فریده حلاجی، متخصص اطفال
قدیری محمد، متخصص روانپزشکی
قلعه بندی میرفرهاد، متخصص روانپزشکی
قنبری هادی، متخصص گوش گلو و بینی
قیاسوند معصومه، متخصص طب کار
کامروا کامران، متخصص گوش گلو و بینی
لبافینژاد یاسر، متخصص طب کار
مجد تیموری محمدولی، متخصص روانپزشکی
مجیدپور علی، متخصص عفونی
محبی علیرضا، متخصص گوش گلو و بینی
محجوبی بهار، فوق تخصص کولورکتال
محمدی صابر، متخصص طب کار
محمدی محمود، جراح عمومی
محمدیان مهرداد، متخصص روانپزشکی
مرادی لاکه مازیار، متخصص پزشکی اجتماعی
مرزبانراد زهرا، متخصص اطفال
مصطفوی سید حسن، متخصص اطفال
مصطفوی عبدالملکی حمید، متخصص روانپزشکی
معماری فرامرز، متخصص گوش گلو و بینی
مقدسی مهدی، متخصص مغز واعصاب
ملاحسینی رضا ، جراح مغز و اعصاب
ملکوتی سیدکاظم ، متخصص روانپزشکی
مهدیزاده ابوالفضل ، متخصص زنان و زایمان
میرزایی کیوان، جراح عمومی
ناطقیان علیرضا، فوق تخصص عفونی اطفال
نصر اصفهانی  مهدی، متخصص روانپزشکی
نقشین روزبه، فوق تخصص ریه
هومن نکیسا ، فوق تخصص کلیه اطفال
وزیری محمد، جراح عمومی
وکیلی مسعود، فوق تخصص هماتولوژی انکولوژی

تفتیش دوباره خانه روزنامه نگار زندانی

جبهه متحد دانشجویی: چهار نیروی امنیتی  با مراجعه دوباره به خانه پدری نازنین خسروانی، روزنامه نگار بازداشت شده، بدون ارائه هیچ گونه حکمی به تفتیش پرداختند.
آنها از هرگونه توضیحی در این باره خودداری و تهدید کردند که در صورتی که نگذارند وارد خانه بشوند، درها و پنجره ها را خواهند شکست.
براساس گزارش های رسیده به کلمه، خانواده خسروانی بارها از ماموران درخواست حکم قضایی کردند که با این پاسخ ماموران روبرو شدند که  اگر ما به شما حکمی ارائه بدهیم آن را روی اینترنت منتشر می کنید و یا ممکن است که پاره کنید.
خانواده خسروانی ضمن تماس با پلیس ۱۱۰ از آنها خواستند که لااقل آنها با حضور در محل، مدارک مامورانی را که ادعا می کنند از وزارت اطلاعات هستند بررسی کنند.پس از حضور پلیس و تایید مدارک شناسایی آنها ،خانواده خسروانی اجازه ورود به ماموران دادند.
ماموران پس از ورود به خانه خطاب به مادر نازنین خسروانی گفتند :ما مدرک داریم که در خانه شما یک کیس کامپیوتر و یک نوت بوک وجود دارد. یا خودتان بگویید کجاست یا ما مجبور می شویم با چاقو همه مبل ها را پاره کنیم تا پیدایشان کنیم.
روز چهارشنبه، ماموران امنیتی در زمان دستگیری خسروانی ابتدا به اشتباه به خانه همسایه خانواده خسروانی مراجعه کرده و برخوردهای بسیار نامناسبی با همسایه آ نها داشتند که این موضوع منجر به تماس تلفنی همسایه با پلیس ۱۱۰ شد . ماموران  داد و فریادی مقابل منزل خسروانی به راه انداخته بودند که موجب اضطراب و ناراحتی ساکنان کوچه شده بودند .ماموران پلیس ۱۱۰ ضمن مراجعه به محل،با سرتیم ماموران اطلاعات که حاجی صدایش می زدند، صحبت و تذکر دادند که حق نداشتند برای همسایه ها ایجاد مزاحمت و سر و صدا کنند که با بی اعتنایی سرتیم ماوران اطلاعات مواجه شد.
نازنین خسروانی از روزنامه نگاران اصلاح طلب محسوب می شود که با روزنامه های نوروز ،بهار ، دوران امروز ،کارگزاران، سرمایه ، شرق و اقبال …همکاری داشته است .روزنامه هایی که همگی پس از مدتی فعالیت توقیف شدند.

زهرا رهنورد با همسر حشمت الله طبرزدی دیدار کرد

کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی، ۱۳ آبان ۸۹: زهرا رهنورد همسر میر حسین موسوی، در ادامه دیدار با خانواده های زندانیان سیاسی، با همسر مهندس حشمت الله طبرزدی، فعال برجسته سیاسی زندانی، در تهران دیدار کرد.
به گزارش سایت کمیته دفاع از تهران (komitedefa.com)،  زهرا رهنورد در دیدار با محبوبه علی نقیان همسر حشمت اله طبرزدی از آخرین وضعیت آقای طبرزدی و خانواده ایشان آگاه شد و نسبت به وضعیت آنها ابراز نگرانی کرد.
در این دیدار خانم محبوبه علي نقيان از رنج ها و مشکلات ۹ ماه گذشته بر خانواده مهندس طبرزدی رفته سخن گفت و در ادامه به تشریح فعالیت های مطبوعاتی، دانشجویی و سیاسی حشمت الله طبرزدی در ۱۶ سال گذشته و تاثیرات آن بر خانواده او پرداخت.
همسر مهندس طبرزدی در این دیدار تبعید مهندس طبرزدی به زندان رجائی شهر را ظلمی مضاعف خواند و نسبت به شرايط ملاقات ها در زندان رجايي شهر و برخورد مقامات مسئول در آنجا گله کرد.
در ادامه سکینه زیبایی مادر حشمت اله طبرزدی به صورت تلفنی از شهرستان با خانم رهنورد صحبت كرد و به تشریح رنجی که در چند سال گذشته بر خانواده و او رفته است پرداخت.
مادر مهندس طبرزدی که دو فرزند دیگرش در جبهه شهید شده اند، در چند سال گذشته پیگیری های زیادی در ارتباط با وضعیت مهندس طبرزدی انجام داده اما همچنان با برخورد های نامناسب مقامات روبرو شده است. ايشان در سالهای قبل بسيار برای اعاده حق فرزندش به دادگاه انقلاب ميرفت اما به علت عملی جراحی كمر، در چند ماه اخير نتوانست به ملاقات فرزندش برود و يا به دادگاه انقلاب مراجعه كند. سکینه زیبایی از اینکه در شرایط سخت خود امکان دیدار فرزندش را ندارد ابراز ناراحت کرده است.
همچنین مهندس حشمت الله طبرزدی در تماس تلفنی از درون زندان، در گفتگو با خانم زهرا رهنورد از دیدار او با خانواده اش تشکر و ابراز خرسندی كرد. در اين تماس تلفنی خانم رهنورد استقامت و روش مبارزه حشمت اله طبرزدی را ستودنی خواند.
مهندس حشمت اله طبرزدي دبيركل جبهه دمكراتيك ايران و سخنگوی شورای همبستگی برای دمکراسی و حقوق بشر در ایران از سال گذشته در زندان است و در طول مدت بازداشت در زندان اوین تحت شکنجه قرار گرفته است. او پس از تبعید به زندان رجائی ، ماه گذشته در دادگاه انقلاب به ۹ سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.

نسرین ستوده در اعتصاب غذای خشک به سر می برد


سایت تغییر برای برابری: نسرین ستوده، وکیل دادگستری از روز یکشنبه نهم آبان، درزندان اوین در اعتصاب غذای خشک بسر می برد و وضع جسمانی اش خوب نیست .
رادیو فردا در گزارشی به نقل از رضا خندان همسر نسرین ستوده نوشت که خانم ستوده از نوشیدن آب هم خودداری می کند و به محرومیت از حقوق قانونی خود در زندان اعتراض دارد.
خبرها حاکی از آنست که او امروز، 13 آبان، در ملاقات حضوری که خانواده و از جمله فرزندانش حضور داشته اند، خبر اعتصاب غذای خود را اعلام کرده است، فرزندان ستوده از دیدن مادر خود در وضعیت جسمانی نامناسب که همراه با کاهش وزن زیادی بوده، بسیار پریشان و افسرده هستند هرچند حال روحی خود او خوب توصیف شده است.
نسرین ستوده، وکیل شماری از زندانیان سیاسی و فعالان حقوق بشر در ایران ، از روز سیزدهم شهریورماه، پس از احضار به دادسرای زندان اوین بازداشت شده است. او بتازگی پس از درخواست خانواده اش و فعالان سیاسی، اعتصاب غذای خود را شکسته بود. به گفته رضا خندان، در دیدار روز چهارشنبه عباس جعفری دولت آبادی، دادستان تهران از زندان اوین هم برای بهبود وضعیت خانم ستوده اقدامی نشده است

اصفهان در روز 13آبان

در روز 13آبان شهر های اصفهان،پولادشهر،زرین شهر،مبارکه و همچنین شهرکرد ساعات آرامی سپری کردند.در میدان اصلی این شهرها عده  قلیلی از مردم،همان هایی که انتظار می رفت شرکت کنند حضور داشتند.علت این امر را  می توان  فضایی به شدت امنیتی که حاکمیت پس از انتخابات88 وآن اعتراضات گسترده وهمگیر مردم دانست.ولی مردم ما در هرموقع که با این مشکل روبرو شدندروش خود را تغییر داده و امید خود را از دست ندادند. پاینده ایران و دوستداران همیشگی ایران

وبلاگ هواداران جبهه دموکراتیک ایران - اصفهان 15/8/89 

به پاس مقاومتی که زندان و تبعید هم قادربه درهم شکستن آن نیست!


به پاس مقاومتی که زندان و تبعید هم قادربه درهم شکستن آن نیست!

گمان مبرکه به پایان رسید کارمغان
   هزار باده ناخورده دررگ تاک است هنوز!

گمان مبرکه به پایان رسید کارمغان
   هزار باده ناخورده دررگ تاک است هنوز!
نیروی مقاومتی را که جمهوری اسلامی برانگیخته است سرایستادن ندارد وهرتلاش مذبوحانه ای که برای امحاء آن به عمل می آورد به مصداق "ازقضا سرکنجبین صفرا فزود "موجب  اشاعه و تعمیق آن می شود. شاید به ضرب سرکوب ووحشیگری بتوان برای مدتی ازپیوستن جویبارهای مقاومت به یکدیگروبه حرکت درآمدن رودی خروشان  ممانعت کرد،اما نمی توان ازتداوم وگسترش مقاومت ولودرقالب بی شمارجویبار جاری دربدن جامعه جلوگیری کرد. جویبارهائی که درحال کندن بسترمشترک برای پیوستن به همدیگرند.آری هیچ جبارونظام ناانسانی نتوانسته است "موش کور" تاریخ را ازنقب زدن بازدارد وازقضا چه بسا ناخواسته  باحماقت تاریخی خود برتکوین مولودجدیدوزایش آن شتاب بخشیده است.چرا که چنین مقاومتی منشأخودرا ازوجود وماهیت نظام ضدانسانی حکومت دربرابرنیازهای آزادیخواهانه و عدالت طلبانه  وخاموش نشدنی تک تک انسانها وجامعه خود می گیرد.هرچه بروجه ضدانسانی حکومت وپلشتی وانحطاط آن افزوده می شودبه همان اندازه مقاومت نیزدامنه وعمق خود را می گستراند.چنانکه درهرگوشه  وکنارکشورگوش بخوابانیم نغمه دلنشین این مقاومت را ازکران تاکران خواهیم شنید.حتی در درون زندانها،آنجاکه دشمن باصطلاح طعمه ها را درچنگ خوددارد قادرنشده است که این آتش جانسوز را خاموش کند.اعتصاب غذای نسرین ستوده درحیات خلوت دژخیمان یکی از نمونه های برجسته این شعله خاموش نشدنی است.نامه پرمعنا وسرشارازروح مقاومت وامید مجید دری دانشجوی ستاره دارومحروم ازتحصیل،مبارزی که به جرم مقابله با دیواستبداد محکوم به 11سال حبس شده است، وازتبعیدگاهی که به حکم حاکمان باید 5سال اززندان خود را درآنجا(دربهبهان وایذه)  بگذراند که هزارکیلومتردورترازخانواده اش قراردارد و درمیان زندانیان تفکیک نشده ازنظرنوع جرم،نمونه درخشان دیگری ازاین آتش برافروخته وخاموش نشدنی است. اودرنامه ای آکنده ازمسرت  به پدرومادرخویش مژده می دهد  که دربهبهان تنها نیست!.چراکه شماری ازمردمان آنجا به  استقبال وملاقات این تازه وارد به زندان شهر آمده اند واو دیگر دراین شهرتنها وبیگانه نیست واحساس غربت نمی کند وبا افتخارخود را یک بهبهانی خوانده است. 
بی تردید رازتداوم مقاومت راباید درهمین همبستگی،همدردی وعلائمی  جستجوکرد که پیرامون دردمشترک،دشمن مشترک  ورزم مشترک ردوبدل می شود . نشانه هائی که باشکال گوناگون درعلامت پیروزی انگشتان دست،درمبادله نگاه ها وخنده ها ودر بکارگیری رنگ ها و سرودها و شعارها وآهنگ ها ونماهنگ ها ودهها شکل  ابتکاری دیگرمبادله می شود وهرکس درمی  یابد که دردردخود تنها نیست.بلکه آن دردی که درخلوت هرکس نهان است،دردی است مشترک وجاری درتک تک همه.وهرچه که استبداد  برطبل سرکوب بیشتربکوبد، ناخواسته براین خودآگاهی وصیقل یافتن آن، برهمبستگی وتقویت این اندوخته  مشترک وروحیه  به اشتراک گذاری آن می  افزاید.
لینک زیرحاوی نماهنگی است که دانشجویان علامه طباطبائی به پاس گرامیداشت مقاومت ومبارزه مجید دری تهیه کرده اند.نگاهی به این هماهنگ، نامه مجید ودیدارمردم بهبهان ازاو به خوبی نشان میدهدکه نبض مقاومت درهمه نقاط  بدن اجتماعی زخمناک وخشمگین ،اززندان ودانشگاه تاهزارکیلومترآن طرفتر می زند وتنها این کوردلان حاکمندکه غافل ازتوفندگی  نهفته دراین زمزمه های جاری در بی شمارجویباران مرئی ونامرئی برای پیوستن به یکدیگرهستند.وازقضا زندان وتبعید به دوردست ترین نقطه نیزبیش ازهدف درهم شکستن مقاومت و جسم وروح یک دانشجوی  ستاره دار،حامل پیام  وباصطلاح درس عبرتی است به سایرین ودانشگاه وجامعه نافرمان که اگرخموشی پیشه نکنند به سرنوشت مشابهی دچارخواهند شد.دربرابر،نامه مجید نیز روایت مقاومت یک دانشجوی تبعیدی است که ازلابلای تک تک کلماتش به بیرون می تراود وبه عنوان پاسخی دندان شکن به دژخیمان که کورخوانده اند.خط بطلانی است براین توهم که گویا به ضرب سرکوب وزندان وتبعید می توان سیمرغ مقاومت را به زنجیرکشید. درحاشیه این هماهنگ اززبان مجید دری نقل شده است که  جنبش دانشجویی لقمه ای نيست که از گلوی هيچ دیکتاتوری پايين رفته باشد. طلايه دار انتقاد هيچگاه سلاح بر زمين نمي گذارد و در کنار دریای خروشان مردم عليه زور و استبداد و دیکتاتوری مي ستيزد.


متن نامه مجید دری
چه کسی می خواهد
من و تو ما نشویم؟
!خانه اش ویران باد…
به نام آزادی که آن زمان که غریوش زدم از تحصیل محرومم کردند؛آن زمان که فریادش برآوردم در زندانم افکندند و آن زمان که به نامش خواندم،تبعیدم کردند .به نام آزادی که چون زنّار می توانی هم سلکان و هم پیمانانت را بشناسی و به تاجی که به گمانشان از خارست و بر سرت نهاده اند،افتخار کنی که دلق مرقّع،به زِ ریش مرصّع!به نام آزادی که هرگاه گلویی یک بار طعمش را چشید،حبس و تبعید و اعدام و زنجیر برایش بی اثر می شود.سلام بر آزادی!سلام بر خونهای پاکی که به پایت ریختند و سرهای والایی که به راهت رفتند و عمرهایی که در آبیاری درختت سپری گشت.چندی پیش یعنی صبح روز شنبه از اوین به زندان بهبهان آوردندم.حکمم محارب بود و در بی دادگاه قاضی پیرعباسی * نامی که حتی اجازه دفاع به من و وکلایم را نداد محکوم شدم .مصادیق حکم محاربه ام تن هر انسانی را می لرزاند!محارب شدم از آنرو که نخواستم ونتوانستم حیوانی زندگی کنم .اگر دفاع از حق تحصیل که حق مسلم و غیر قابل انکار هر فردی حرب است،من محاربم!اگر کمک به زندانیان سیاسی و تفقد و دلجویی از خانواده هایشان حرب است،من یک محاربم و اگر جمع آوری اسامی کشته شدگان و بازداشت شدگان و گرفتن وکیل برای کسانی که معلوم نیست توسط چه کسی،کجا و چرا دستگیر شده اند حرب است،من یک محاربم.باری!من یک محاربم و در هر زمان و هر مکان به محارب بودن خود می بالم و افتخار میکنم که این جنگ آیا شرف ندارد به صد صلح؟!به گمان تان اگر کسی بشنود از خانواده زندانیان دلجویی کردم و به یک زندانی غریب کمک کرده ام و اسامی کشته شدگان و اسیرشدگان راجمع می کردم،بر من می شورند و تحقیرم میکنند؟آیا تصور می کنید با حبس و تبعید می توانید جلوی انسانیت بایستید؟!آنانکه با تقلب و دروغ و انکار آمدند و با سرکوب و تهدید و ارعاب به گمان شان تثبیت شدند برای ادامه از چه کارها که استفاده نمی کنند !آنان که هر عمل انسانی را شیطانی و هر تفکر منتقد را محارب و هر اندیشه نوگرا را مخرب معرفی می کنند،چاره ای جز استفاده از این دست ابزارهای بی حد و حصر سرکوبگر ندارند.باشد که طلوعی دیگر رخ بنماید و سیاهی را در سیاه چال تاریخ دفن کند وعاملان و آمرانش به سزای انسان ستیزیشان برسند و در این میان بدا به حال آنان که فردا باید پاسخگوی اعمال غیر انسانی شان در پیشگاه مردم باشند.کاش دست کم به شعارهایی که برای دیگران می دهند و به قانونی که از آن دم میزنند پای بند باشند و دست کم نسخه ای را رعایت کنند که برای دیگران می پیچند و قانونی میخوانندشان .اکنون به زندانی منتقل شده ام که تفکیک جرائم در آن صورت نپذیرفته است.زندانی که از کمترین امکانات بهداشتی و فرهنگی محروم است.زندان بهبهان.زندانی در جنوب کشور.آنگاه که وارد شده بودم وهنوز گرد غربت را از تن نزدوده بودم،هیچ تصوری از ادامه نداشتم؛ادامه تحمل زندان،بدون تفکیک جرایم.در کنار زندانیانی که هیچ یک سیاسی نبودند با جرایمی مثل قتل و مواد و سرقت…تنها و غریب…اما صدای گرم و آشنای بهبهانی ها چنان گرمایی داشت که خون منجمد شده در رگهایم را به جریان انداخت.آنگاه که در روز ملاقات پشت در زندان آمدند و خواستار ملاقات با من شدند و نگذاشتند فاصله هزار کیلومتری خانواده ام در نظرم جلوه کند،انگار به عیان دیدم زنّار را بر کمرهایشان و تاج خار را بر سرهایشان که می درخشید…دیگر غریب نبودم و غریبه نبودند و حال از اینجا، از پشت این دیوارهای ستبر به یکایکشان عرض سلام و ادب و احترام می کنم و به پدر و مادرم می گویم:پدر!مادر!اینجا من تنها نیستم.پدر،مادر،خواهر و برادران بهبهانی ام حس غریب غربتم را شکستند و می توانم فریاد کنم:من یک بهبهانی ام!مردم بهبهان!مرا بپذیرید .درود بر شرفتان!به امید روزی که با زجر و تلاش،من و تو ما بشویم….به امید آن روز….خاکسارتان
مجید دری
آبانماه ۸۹/ زندان بهبهان
*
قاضی پیر عباسی قاضی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب است که به دادن حکم های سنگین و غیر انسانی معروف است .او دانشجویان ستاره دار از جمله مجید دری ، ضیا نبوی و شیوا نظر آهاری را به حبس های طولانی و تبعید محکوم کرده است . دانشجویانی که تنها به محرومیت از حق تحصیل خود اعتراض کرده ا ند .


2010-11-05  14-08-89  تقی روزبه

۱۳۸۹ آبان ۱۳, پنجشنبه

شورای صنفی دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی، به دلایل سیاسی منحل شد

جبهه متحد دانشجویی:در پی فعالیتهای گسترده و پیگیر اعضای شورای صنفی دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد، ریاست این دانشگاه، دستور پلمپ دفتر این شورا را صادر و از برگزاری مجدد انتخابات این نهاد صنفی دانشجویی در موعد مقرر جلوگیری کرد.
به گزارش دانشجو نیوز، اعضای این شورا، به جز یک نفر همگی از دانشجویان طیف علامه ی تحکیم وحدت بوده و گرایشات اصلاح طلبانه دارند و در پی اعمال سلایق غیر قانونی مسوولین دانشگاه در موارد مختلف، بارها و بارها با پیگیری های مصرانه، در مقاطعی مسوولین را وادار به عقب نشینی کرده بودند.
به طور کلی از اردیبهشت ماه سال ۸۹ به منظور کنترل بیشتر دانشگاه (علی الخصوص دانشکده ی مهندسی) و پس از پشت سر گذاردن ناآرامی های سال ۸۸، مسوولین قصد داشتند با حربه های مختلف، ضمن اعمال فشار بر دانشجویان منتقد، زمینه را برای اعمال سلطه و پیشگیری از هر نوع حرکت اعتراضی آماده کنند.
از جمله این اقدامات می توان به تذکرات مکرر انتظامات و توقیف کارتهای دانشجویی و ارسال گزارش به حراست به بهانه حجاب و مسائل به قول آنان خلاف عفت عمومی و ... اشاره کرد. در پی این اقدامات شنیع تیم حراست و انتظامات، شورای صنفی و نیروهای جنبش سبز دانشگاه با برگزاری تحصنی عمومی در راهروهای این دانشگاه ضمن اعتراض به این روند، خواهان برقراری فضای احترام متقابل در دانشگاه شدند. همچنین به تفکیک جنسیتی سایت دانشکده و کتابخانه فرهنگی نیز اعتراض شد که مسوولین پس از این تجمع در عقب نشینی آشکار، از موضع خود کوتاه آمدند.
در این بین بسیج و جامعه اسلامی دانشگاه نیز بیکار ننشسته و با راه اندازی جنگ روانی، سعی کردند این اعتراضات به خشونت کشیده شود.
اما در آغاز سال تحصیلی جدید، در کمال ناباوری، دانشجویان شاهد تفکیک جنسیتی برخی کلاس های درس برای ورودی های جدید بودند که این عمل مسوولین دانشگاه، با اعتراض گسترده ی دانشجویان همراه بوده و شورای صنفی دانشکده در پی رایزنی های طولانی مدت، موفق به عقب راندن مسوولین از این اقدام شنیع و توهین آمیز به دانشجویان شد هر چند نمود عینی این عقب نشینی در ترم جاری مشخص نگردید و به وعده هایی برای ترم آتی بسنده شد.
در همین راستا، در تاریخ ۹ آبان ماه، در اقدامی غیر قانونی دفتر شورای صنفی دانشکده مهندسی پلمپ شد و اجازه ی برگزاری مجدد انتخابات نیز داده نشد.
جو دانشگاه فردوسی به شدت امنیتی است و در هر گوشه ی این دانشگاه نیروهای حراست و انتظامات به وفور، در حال گشت زنی هستند که این فضای امنیتی از زمستان سال گذشته تاکنون بی سابقه بوده است.
گفتنی است فشارها در دانشگاه فردوسی بر فعالین دانشجویی کماکان ادامه دارد و مهر ماه سال جاری ، احکام انضباطی جدیدی صادر گردید که جهت مشخص نبودن رای تجدید نظر از اعلام ان خودداری میشود.
اما در سال ۸۸ قریب به ۳۰ حکم محرومیت از تحصیل و بیش از ۲۰ حکم انضباطی در جریان اعتراضات سال ۸۸ صادر شده است.

احضار دو تن از اعضای کانون صنفی معلمان کرمانشاه به دادگاه انقلاب

آژانس خبری موکریان
سرویس حقوق بشر


دو تن از اعضای شورای مرکزی کانون صنفی معلمان کرمانشاه به نام های محمد توکلی و علی صادقی برای بار دوم به دادگاه انقلاب این شهر احضار شدند.
به گزارش خبرنگار آژانس خبری موکریان، اتهام این دو فعال فرهنگی که روز 19 آبان ماه بایستی در شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی کرمانشاه حاضر شوند، فعالیت تبلیغی علیه نظام عنوان شده است.

یاد آور می گردد پیشتر نیز شعبه 111 دادگاه جزایی کرمانشاه محمد توکلی و علی صادقی را به اتهام اخلال در نظم آموزش و پرورش از طریق انجام اقدامات غیرمتعارف از جمله برگزاری تجمعات غیرقانونی و تعطیلی مدارس، هرکدام به پرداخت دومیلیون ریال جزای نقدی محکوم کرده بود.

احضار و بازداشت فعال دانشجوئی در بابل

حسین پرهیزگار از فعالین دانشجوئی بابل طی روزهای اخیر پس از احضار به اداره اطلاعات شهرستان بابل بازداشت شد.
به گزارش دانشجونیوز، در طی فشارهای مسئولین امنیتی استان به فعالین دانشجوئی و مدنی استان مازندران، حسین پرهیزگار دانشجوی محروم از تحصیل و فعال دانشجوئی در بابل در آستانه ۱۳ آبان بازداشت شد. این دانشجوی محروم از تحصیل در حوادث پس از انتخابات پس از چند بار احضار به اداره اطلاعات شهرستان بابل مورد تهدید و بازجوئی قرار گرفته بود.
خبرها حاکی از آن است که این فعال دانشجوئی در بابل مورد ضرب و شتم و تهدید مقامات اطلاعاتی و امنیتی قرار گرفته به گونه ای که وی پس از آزادی جهت درمان به بیمارستان منتقل شده است. حسین پرهیزگار از فعالین دانشجوئی لیبرال در بابل که از حامیان ستاد مهدی کروبی در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در استان مازندران بوده در جریان حوادث پس از انتخابات به مدت ۱۲ روز در سلول انفرادی مقر سپاه پاسدران شهرستان بابل بازداشت و مورد شکنجه و بازجوئی قرار گرفته بود.
در آستانه ۱۳ آبان فشار بر روی دانشجویان افزایش یافته است بطوریکه در دانشگاه امیرکبیر تهران نیز تعداد نامعلومی از فعالین دانشجویی به دادگاه انقلاب احضار شده اند.
بنظر میرسد با نزدیک شدن به روز دانشجو (۱۶ آذر) نیروهای امنیتی تمام تلاش خود را میکنند تا از تظاهرات احتمالی در این روز جلوگری کنند.

مامورین وزارت اطلاعات باضرب وشتم دو فعال سندیکایی شرکت واحد تهران را ربودند

بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" روز گذشته مامورین وزارت اطلاعات غلامرضا غلامحسینی و سعید ترابیان را در یکی از خیابانهای کرج ربودند و به سلولهای انفرادی بند سپاه زندان گوهردشت کرج منتقل کردند.
روز چهارشنبه 12 آبان ماه حوالی ساعت 09:00 صبح دو فعال سندیکایی غلامرضا غلامحسینی و سعید ترابیان در خیابان 45 متری گلشهر کرج مورد یورش وحشیانه 6 نفر از مامورین وزارت اطلاعات قرار گرفتند و ربوده شدند. مامورین وزارت اطلاعات هنگام دستگیری و انتقال به سلولهای انفرادی آنها را بشدت مورد ضرب و شتم قرار دادند که از ناحیه سر و شکم زخمی و مصدوم شدند.
هنگامی که این دو فعال سندیکایی به بند سپاه زندان گوهردشت کرج منتقل شدند آنها را از هم جدا نمودند و از وضعیت و شرایط فعال سندیکایی غلامرضا غلام حسینی هیچ خبری در دست نیست. او در اثر ضربات مامورین وزارت اطلاعات از چند ناحیه زخمی و مصدوم شده بود.پیش از این مامورین وزارت اطلاعات روز 19 مهر ماه به منزل آقای غلامحسینی یورش برده بودند و بدلیل نبود او در منزل فرزند وی را برای مدتی به گروگان گرفتند.
فعال سندیکایی سعید ترابیان صبح امروز با وثیقه آزاد شد. او در حین دستگیری و انتقال به سلولهای انفرادی بند سپاه مورد ضرب وشتم مامورین وبازجویان وزارت اطلاعات قرار گرفت.
فعال سندیکایی غلامرضا غلامحسینی 44 ساله در جریان اعتصابات گسترده کارکنان شرکت واحد تهران در سال 84 دستگیر وچند هفته در زندان اوین در بازداشت بسر برد و نزدیگ به 4 سال از کار تعلیق شد. او حدودا 8 ماه پیش پس از صدور رای بازگشت به کار اداره کار توانست به محل کار خود بازگردد ولی 2 مردادماه مجددا به بهانه های واهی از کار تعلیق شد.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ،ربودن،ضرب وشتم و حشیانه و انتقال به سلولهای انفرادی این فعال سندیکایی جهت شکنجه های جسمی و روحی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سازمان جهانی کار خواستار مداخله برای آزادی بی قید و شرط این فعال سندیکایی است.

13 آباد 1389 برابر با 04 نوامبر 2010
گزارش فوق را به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
سازمان جهانی کار
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل

عذر بدتر از گناه خانم وزیر در باره انحلال دانشگاه

آینده نیوز: نائب رئیس كمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس خبر داد: وزیر بهداشت اشتباه خود را در عدم مشورت با مجلس در جریان انحلال دانشگاه علوم پزشكی تهران قبول كرده است.
به گزارش آفتاب غلامحسین مسعودی ریحان نماینده اهر، در مورد جلسه روز گذشته این كمیسیون با وزیر بهداشت، اظهار داشت: خانم دستجردی توضیح داد كه انحلال این دانشگاه توسط بالاترین مرجع تاسیس موسسات و ادغام آن یعنی شورای گسترش آموزش عالی كه در وزارت علوم مستقر است و شورای گسترش آموزش بهداشت در وزارت بهداشت اتخاذ شده و ما هم براساس تصویب آن، دانشگاه علوم پزشكی ایران را منحل كردیم.
وی افزود: وزیر بهداشت همچنین تاكید كرد: كه هدف ما ارتقای آموزش و پژوهش بوده و حتی در ابتدای طرح این موضوع نظر فروزنده معاون نیروی انسانی رئیس‌جمهور بر این بود كه انتقال دانشگاه ایران به كرج صورت گیرد، اما من در مقابل آن ایستادم، ولی با انحلال دانشگاه كه توسط شورای گسترش آموزش عالی انجام شد موافقت كردم ،زیرا می‌خواهیم سال ۲۰۱۴ مقام اول علمی در منطقه باشیم لذا هدف ما هم افزایی بود نه‌حذف.
نایب رئیس كمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس با اشاره به انتقاد یكی از اعضای این كمیسیون در مورد انحلال این دانشگاه باسابقه تصریح كرد: نظر ما بر این بود كه حتما باید با كمیسیون‌های آموزش و تحقیقات مجلس و بهداشت درمان مشاوره صورت می‌گرفت كه وزیر در این مورد اشتباه خود را قبول كرد و گفت؛ كه باید مشورت می‌كردم اما ترسیدم كه در صورت مشورت كردن جلوی این كار بزرگ گرفته شود.
مسعودی ریحان همچنین به نقل از یكی از نمایندگان گفت: مگر می‌شود یك دانشگاه را از بالا منحل كرد.
وی ادامه داد: ما پیشنهاد دادیم كه با توجه به بودجه مربوط به وزارت علوم ۱۰۰ میلیارد تومان برای ساخت این دانشگاه در كرج اختصاص داده شود تا مجبور به حذف یك دانشگاه نشویم.
نماینده اهر در مورد نتیجه این جلسه گفت: وزیر دست آخر قولی نداد، اما دو كمیسیون تصمیم گرفتند كه موضوع به حالت تعلیق و سكوت در آید تا تصمیمات بعدی گرفته شود.

حذف یارانه ها؛ حفر چاه در منزل از ترس گرانی آب

سایت آفتاب: تعدادی از مردم مناطق مختلف هر کدام در حیاط منزل مسکونی خود اقدام به حفر چاه آب کرده‌اند.
این افراد بر این باورند که نرخ آب بها در زمان اجرای طرح هدفمند کردن یارانه‌ها افزایش می‌یابد و این امر آنها را وادار کرده که در حیاط منزل مسکونی خود اقدام به حفر چاه آب بکنند.
به گزارش اکو‌نیوز، گفته می‌شود هم اکنون شغل چاه‌کن‌ها و مقنی‌ها در بیجار رونق گرفته و هر نفر مقنی روزانه با حفر دو متر چاه حدود ۷۰ تا ۱۰۰ هزار تومان درآمد کسب می‌کند.

ترس از گران شدن بنزین جان پیرمرد 70 ساله را گرفت
سایت خبرآنلاین: شدت حادثه به قدری زیاد بود که فرصت تصمیم‏گیری را از اهالی منطقه گرفته بود؛ این را اهالی محله الهیه در جاهدشهر مشهد می‏گفتند که صبح دیروز صدای یک انفجار مهیب را در محل مسکونی خود شنیدند.
برخی از صدای مهیب انفجار و نزدیک شدن پیرمرد به پنجره ساختمان خبر داده و تعریف می‏کردند، در لحظات اولیه آتش‏سوزی پیرمرد تقاضای کمک کرده است اما حریق مهلت نداده و او را طعمه خود می‏کند.
پیرمرد حادثه‏دیده، از مدت‏ها پیش به جمع‏آوری و احتکار بنزین در داخل حمام و سرویس بهداشتی محل مسکونی خود اقدام می‏کرده است و بیش از 100 لیتر بنزین را در محل زندگی‏اش جمع‏آوری نموده که این ماده آتش‏زا و بسیار خطرناک، به دلیل روشن بودن بخاری، شرایط ایجاد حریقی وسیع را ایجاد کرده است.

۱۳۸۹ آبان ۱۰, دوشنبه

دستگیری 30 کارگر در سیمان درود واقع در استان لرستان

بر اساس خبر ارسالی به کمیته هماهنگی ، یکشنبه 9 آباه ماه 89 ، حدود 30 تن از کارگران سیمان درود واقع در استان لرستان در اعتراض و اعتصاب برای تثبیت قراردادهای شان، توسط نیروهای امنیتی دستگیر و روانه ی بازداشت گاه شدند.
این کارگران که تحت پیمان های موقتی در کارخانه سیمان درود مشغول به کار بودند پس از آنکه متوجه شدند علیرغم وعده ی های آقای رئیس جمهور قرار نیست آنها را به عقد قرارداد دائمی و رسمی شرکت مذکور درآورند دست از کار کشیدند و به اعتراض از طریق اعتصاب عمومی پرداختند و در نتیجه تولید دراین کارخانه متوقف گردید و با هجوم نیروهای انتظامی و امنیتی ، 30 تن از این کارگران بازداشت شدند.
کمیته ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری ضمن محکومیت دستگیری این کارگران و تاکید بر لزوم آزادی بی قید و شرط آنان ،خواهان پایان دادن به هر گونه قراردادهای پیمانی و موقت و تامین امنیت شغلی برای تمام کارگران می باشد.

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری

بیانیه کمیته پناهندگان سیاسی ایرانی در یونان

همانگونه که در خبر های ارسالی کمپین پناهندگان سیاسی ایرانی در آتن آمده است .در ساعت ۳/۳۰ نیمه شب روز شنبه ۳۰/۱۰/۲۰۱۰ سنگر مقاومت ایرانیان در خارج از مرز های ایران مورد تهاجم مزدوران رژیم اسلامی قرار گرفت ، که خوشبختانه تلفات جانی و مالی در بر نداشت .
این اقدام وقیحانه و ننگین نیروهای قدس سپاه پاسداران جمهوری اسلامی در خارج از مرزهای جغرافیایی ایران به شدت محکوم است و بر خلاف نظر طراحان این عمل تروریستی که سعی در ایجاد رعب و وحشت در ارکان این مبارزه را دارند نه تنها باعث تضعیف روحیه مبارزاتی ما نشده است بلکه فضای انقلابی کمپین پناهندگان سیاسی ایرانی را در ادامه مسیر مبارزه مصمم تر کرده است .
بدون شک در پی افشاگری های مستند کمپین پناهندگان سیاسی ایرانی فشارهای سیاسی کوبنده ای بر پیکر روابط پلید دولت یونان و رژیم اسلامی واردآمده است و باعث به خشم آمدن دولتمردان دو جناح شده که منافع سیاسی و امنیتی خود رادرخطردیده و به هر وسیله ای سعی در سرکوب صدای اعتراض پناهندگان سیاسی ایرانی با دهانهای دوخته شده دارند .
کمیته پناهندگان سیاسی ایرانی در یونان از مقامات سازمان ملل متحد و دیده بان حقوق بشر خواستار است تا مسولیت حفظ امنیت جانی اعضای این کمپین را به عهده بگیرند .
کمیته پناهندگان سیاسی ایرانی در یونان

کوهیار گودرزی به بند 2 زندان رجایی شهر منتقل شد

کوهیار گودرزی، فعال حقوق بشر که در هفته گذشته از بند 350 زندان اوین به قرطینه و از انجا به بند 3 زندان رجایی شهر کرج منتقل شده بود امروز بار دیگر به بند 2 این زندان منتقل شد.
بنا به اطلاع گزارشگران خبرگزاری حقوق بشر ایران "هرانا" این فعال حقوق بشر در پی درخواست ۱۴ تن از زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین برای تشکیل یک کمیته حقیقت‌یاب مستقل ملی، به منظور کشف حقایق مربوط به انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته و حوادث پس از آن به این زندان تبعید و تحت فشار قرار گرفته است.
در حال حاضر این زندانی هم بند با بهروز جاوید تهرانی است.
کوهیار گودرزی فعال حقوق بشر، وبلاگ نویس، روزنامه نگار و از دانشجویان دانشکده مهندسی هوافضا دانشگاه صنعتی شریف است .وی با فشار نیروهای امنیتی در آبان ۱۳۸۸ از از ادامه تحصیل در این دانشگاه منع شد.
وی در دادگاه بدوی به یک سال زندان محکوم که این حکم در شعبه 36 دادگاه تجدید نظر به ریاست قاضی برزگر تایید شد.

پرونده سازی علیه زنان زندانی که با زندانیان سیاسی زن در ارتباط هستند

بنابه گزارشات رسیده به "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" تهدید به پرونده سازی وتحت فشار قرار دادن زندانیان عادی زن به دلیل داشتن ارتباط با زندانیان سیاسی توسط عباس جعفری دولت آبادی و معاون وی رشته احمدی صورت می گیرد.
در طی چند روز گذشته خانم راحله زکایی 27 ساله یکی از زندانیان بند زنان زندان اوین به دلیل داشتن ارتباط با زندانی سیاسی زن زندان اوین به دادسرای اوین برده شد و چندین ساعت مورد بازجویی و تهدید به پرونده سازی قرار شد. او توسط فردی بنام رشته احمدی که خود را معاون دادستان معرفی می کرد با اتهام داشتن ارتباط با سازمان مجاهدین و به دلیل تبلیغ علیه نظام علیه وی پرونده سازی نمودد.عباس جعفری دولت آبادی دادستان تهران خطاب به خانم زکایی گفت : تو همان منافقی هستی که می گویند.خانم زکایی تا به حال 3 بار مورد بازجویی قرار گرفته است و هر بار این بازجویی ها چندین ساعت ادامه داشته است.
زندانی راحله زکایی در سال 1381 در حالی که 19 سال سن داشت و فرزند او 1 ساله بود توسط مامورین اطلاعات نیروی انتظامی مشهد همراه با پدر و دائیهایش دستگیر شد. او 6 ماه در سلولهای انفرادی اطلاعات نیروی انتظامی مشهد در بازداشت بسرد و تحت شکنجه های جسمی و روحی آنها قرار گرفت برای گرفتن اعتراف از آنها پدرش را مقابل وی و وی را مقابل پدرش مورد شکنجه قرار می دادند تا آنها را وادار به اعتراف شرکت در سرقت مسلحانه نمایند. کسانی که او را در زندان اطلاعات نیروی انتظامی مشهد مورد شکنجه قرار می دادند پاسدار منفرد،قنبری و معاون اطلاعات نیروی انتظامی مشهد علی اکبر یوسف زاده بودند. خانم زکایی در طی مدت بازداشت از ملاقات با فرزند یک ساله اش و خانواده محروم بود.
خانم راحله زکایی پس از 6 ماه انفرادی در اطلاعات نیروی انتظامی توسط قاضی قارونی رئیس شعبه 19 دادگاه مشهد مورد محاکمه قرار گرفت و به 4 سال زندان محکوم شد . سپس او را از زندان اطلاعات نیروی انتظامی به زندان وکیل آباد مشهد منتقل کردند و بجای اینکه او را به بند جوانان منتقل نمایند وی را به بند معتادین منتقل کردند که یکی از بدترین بندها می باشد. او در آنجا مورد خشونتهای زیادی قرار گرفت و در آن شرایط به اعتیاد رو آورد.خانم زکایی در آستانه پایان یافتن محکومیت خود بود که دوباره مورد محاکمه قرار گرفت و به 8 سال زندان محکوم شد.او پس از سپری کردن 4 سال مدت محکومیتش در زندان وکیل آباد مشهد به زندان سبزوار تبعید شد و به مدت یک سال درآنجا زندانی بود . پس از آن او را به زندان اوین تبعید نمودند.
خانم زکایی در بند زنان زندان اوین با زندانیان سیاسی در ارتباط قرار گرفت و با کمک آنها اقدام به ترک اعتیاد نمود.پس از ترک اعتیاد و گسترش یافتن ارتباط او با زندانیان سیاسی او را از زندان اوین به زندان خورین ورامین منتقل کردند که شرایطی همانند زندان کهریزک را دارا است. او به مدت 1 سال در آنجا در بازداشت بسر برد و بعد از یک سال او را مجددا به زندان اوین منتقل کردند.
زندانی راحله زکایی پس از بازگشت از زندان مخوف خورین ورامین به زندان اوین ارتباط خود را با زندانیان سیاسی بیشتر نمود.زندانبانان این بار او را ازکنار زندانیان سیاسی جدا کرده و به بند 3 زنان که یک بند ایزوله است منتقل نمودند.
فرزند خانم زکایی که هنگام بازداشت مادرش یک ساله بود در حال حاضر 9 ساله است ولی از داشتن شناسنامه محروم است و هنوز فرزند وی بدون هویت قانونی زندگی می کند و برای رفتن به مدرسه با مشکلات جدی مواجه است. اما قوه قضاییه مانع حل مشکل فرزند خانم زکایی می شود.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،ممانعت از تماس زندانیان با زندانیان سیاسی و پرونده سازی علیه آنها به صرف داشتن تماس با زندانیان سیاسی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار اقدامات عملی برای پایان دادن به نقض شدید و سیستماتیک حقوق بشر توسط رژیم ولی فقیه در ایران است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
08 آبان 1389 برابر با 31 اکتبر 2010
گزارش فوق را به سازمانهای زیر ارسال گردید:
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
گزارشگران ویژه زنان سازمان ملل متحد

بازجویی های غیرقانونی از ۱۴ زندانی سیاسی بند ۳۵۰

محمد سیف زاده وکیل دادگستری به ۹ سال حبس محکوم شده است

سیف‌زاده: به جای من وزیر کشور دولت نهم باید محاکمه می‌شد



حکم دادگاه بدوی محمد سیف‌زاده، وکیل دادگستری و عضو مؤسس کانون مدافعان حقوق بشر روز شنبه توسط دادگاه انقلاب صادر شد. آقای سیف‌زاده به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» به دلیل تأسیس کانون مدافعان حقوق بشر به ۹ سال حبس محکوم شده است.


کانون مدافعان حقوق بشر ایران توسط تعدادی از وکلای برجسته ایران در سال ۱۳۸۱ تأسیس شد. این کانون، دفاع از زندانیان سیاسی ـ عقیدتی، اعلام موضع نسبت به موارد نقض حقوق بشر در کشور و حمایت از خانواده فعالان سیاسی زندانی را از وظایف خود در چارچوب قوانین ایران اعلام کرد.


آقای سیف‌زاده درباره صدور این حکم به پرسش‌های رادیو فردا پاسخ داده است.


آقای سیف‌زاده، از حکم صادره در مورد خودتان بگویید.

وکیل محترم من تشریف بردند دادگاه، حکم صادره ۹ سال حبس و ۱۰ سال محرومیت از شغل وکالت است.



واکنش شما نسبت به صدور این حکم چه بود؟

مطابق اصول ۱۵۹ و ۱۷۲ قانون اساسی دادگاه‌های انقلاب از اساس غیرقانونی‌اند. اگر این موضوع جرم بود که جرم نیست، فقط باید در محاکم کیفری با حضور هیئت منصفه واقعی و نه حکومتی و به صورت علنی انجام می‌شد. از چنین دادگاه غیرقانونی جز صدور حکم غیرقانونی متوقع نیست. اتهامی که بر من تراشیدند می‌گویند من کانون مدافعان حقوق بشر را تأسیس کرده‌ام.



آیا این کار واقعاً غیرقانونی بوده، که شما متهم به تأسیس و راه‌اندازی کانون مدافعان حقوق بشر شدید؟

قطعاً نه. مطابق اصل ۲۶ قانون اساسی ما اصلاً احتیاج به پروانه نداشتیم. با این وجود رفتیم از کمیسیون ماده ۱۰ احزاب تقاضای پروانه کردیم که در درجه اول صلاحیت اعضای مؤسس مصوب شده، در درجه دوم موجودیت کانون مدافعان حقوق بشر مصوب شده، در درجه سوم پس از کش و قوس‌های بسیار اساسنامه مصوب شده، در درجه چهارم مرامنامه مصوب شده و در درجه پنجم هم در آخرین جلسه مصوب می‌شود که به ما پروانه بدهند و می‌رود برای صدور پروانه و اینکه پروانه را که به ما بدهند، آقای وزیر کشور آقای لاری عوض می‌شود. وزیر دولت نهم که اصولاً با هر تشکلی و هر فکری جز فکر خودشان مخالف هستند، پروانه را به ما نمی‌دهند. بنابراین قطعاً وزیر کشور قابل تعقیب است و نه بنده.



روند رسیدگی به پرونده شما و بررسی شواهد و استناداتی که شما در پرونده‌تان داشتید چطور گذشت؟

به رغم آنکه دادگاه، این دادگاه غیرقانونی، موظف بود که به دلایل برائت من توجه و رسیدگی کند، هیچکدام از شهود مرا احضار نکرد. پرونده‌هایی که من گفتم در ارتباط با پرونده کانون مدافعان حقوق بشر مطالبه نکرد و همچنین گفته بودم از دو کارشناس ممتاز حقوق استفاده شود و اینها مطالعه کنند که آیا این جرم است یا نه، این کار را هم نکرد. این دادگاه تمام حقوق قانونی من را زیر پا گذاشت و آخر هم این حکم غیرقانونی را داد.



آقای سیف‌زاده، شما اشاره کردید که موفق نشدید در آن پروسه جابه‌جایی وزیر کشور پروانه تأسیس کانون مدافعان حقوق بشر را بگیرید. الان شما متهم به تأسیس کانونی هستید که به خاطر نداشتن پروانه شما را به قصد اقدام علیه امنیت کشور...

این را نداشتن پروانه نمی‌گویند، ندادن پروانه می‌گویند. پروانه ما مصوب شده که پروانه را ندادند.



از طریق وکیل‌تان این حکم را پذیرفتید؟

نه خیر. تجدید نظر خواهی می‌کنیم و می‌رویم به دادگاه تجدید نظر. امید آنکه واقعاً در دادگاه تجدید نظر این خلاف‌های قیم دادگاه را مرتفع کنند و در مسئله‌ای که اصلاً جرم نبوده، برائت صادر کنند. چون هر حکمی جز برائت تخلف است. آیا تدریس قانون اساسی و قانون مجازات اسلامی اقدام علیه امنیت یا تبلیغ علیه نظام است؟ چه ارتباطی به نظام دارد؟ گو اینکه خوب به هر حال مطلب می‌رساند که در این دولت هیچ صدای غیرخودی را نخواهند گذاشت که شنیده شود.

تهدید یک زندانی سیاسی به دلیل خواندن سرود ای ایران

خبرگزاری هرانا – حسین شهریاری زندانی سیاسی محبوس در بند 4 سالن 10 زندان رجایی شهر کرج به دلیل خواندن سرود در زندان تهدید شد.
بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، این زندانی که تا کنون دوبار با جمع کردن زندانیان سیاسی و عادی اقدام به خواندن سرود "ای ایران" و "یار دبستانی" نموده است از سوی مسئولین تهدید شد که در بار سوم به مدت 45 روز به انفرادی منتقل خواهد شد.
حسین شهریاری 74 ساله به اتهام عضویت در حزب پان ایرانیست سال گذشته بازداشت و به 18 ماه حبس تعزیری محکوم شده است
هفته گذشته نیز در پی یورش گارد زندان به این بند، محمد علی منصوری به علت نوشتن دست نوشته ای به مدت 15 روز به انفرادی های سپاه پاسداران منتقل شد.

پیام آیت الله بروجردی پیرامون توطئه علیه جان زندانیان سیاسی

آیت الله بروجردی طی پیامی که امروز در اختیار "فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" قرار گرفت، هشدار داده است:
"اکنون که گردانندگان حكومت ولايت فقيه اعتبار داخلی و بين المللي خود را بطور کامل از دست داده، توطئه هايي را طرح ريزي نموده اند تا زندانیان سیاسی را به هر طریق ممکن از بین ببرند. به این دلیل، ناظران بین المللی و حتی بازرسان داخلی اجازه بازدید از زندانها را ندارند که این امر، افزایش تهدیدها و سوء قصد علیه جان مخالفین زندانی را به دنبال داشته است".
این دگراندیش زندانی به اخبار نگران کننده پیرامون وضعیت ناگوار زندانیان عقیدتی سیاسی از جمله: نسرین ستوده، بهاره هدایت،شبنم مددزاده، حشمت الله طبرزدی، عیسی سحرخیز، عبدالله مومنی، منصور اسانلو، احمد زید آبادی، ارژنگ داودی، محمد اولیائی فر، محمد صدیق کبودوند، مجید توکلی، احمدی امویی، بهروز جاوید تهرانی، مصطفی تاج زاده، ابوالفضل عابدینی، کیوان صمیمی، محمد علي صارمي و .... اشاره کرده و می گوید:
"از تمامی انسانهای آزاده و نهادهای مدافع حقوق بشر درخواست می کنم واکنش سریع تر و گسترده تری نسبت به وضعیت اسفناک زندانیانی که زیر انبوهی از شکنجه های جسمی و روحی، حاضر به معامله با رژیم مستبد ولایت فقیه نشده اند، از خود نشان دهند."
در پایان پیام آمده است:
"اینجانب از داخل زندان مخوف اوین، به همراه خيل كثير ایرانیان تحت ستم که مخالف دین سیاسی بوده و خواهان برقراری روابط صلح آمیز با جهانیان می باشند، از اقدامات جدید پرزیدنت باراک اوباما، خانم هیلاری کلینتون، سناتور جان مک کین و برخی از سران اروپائی برای پیگیری نقض گسترده حقوق بشر در ایران، قدردانی کرده و به این وسیله از تمامی رهبران کشورهای قدرتمند جهان می خواهیم که حمایت از آزادی و حقوق بشر را در صدر اولویت های بین المللی خود قرار دهند و این موضوعات حیاتی را بدون در نظر گرفتن منافع و معادلات سیاسی دنبال نمایند.
آیت الله کاظمینی بروجردی
10 آبان 1389
گزارش فوق را به سازمانهای زیر ارسال گردید:
دبیر کل سازمان ملل
کمیساریای عالی حقوق بشر
کمسیون حقوق بشر اتحادیه اروپا
سازمان عفو بین الملل
گزارشگر شکنجه سازمان ملل متحد سازمان ملل

ادامه تحصن‌ اعتراضی دانشجویان در دانشگاه ایران

ایلنا: با وجود آنکه نام «ایران» را در حضور هزاران دانشجو از سر در دانشگاه پایین کشیدند، تحصن‌ها در دانشگاه ایران همچنان ادامه دارد.
Image Hosted by Free picture hosting at www.iranxm.com
صبح امروز دانشجویان با روپوش‌های سفید برای امضای بیانیه اعتراض خود به انحلال دانشگاه ایران و نشان دادن این اعتراض در این دانشگاه تجمع کردند. در این تجمع که دانشجویان با روپوش‌های سفید حضور داشتند، جمعیت دانشجویان معترض بیش از دیروز بود.
یکی از دانشجویان این دانشگاه گفت: روز گذشته در آخرین لحظات تحصن کلمه «ایران» را از سر در این دانشگاه برداشتند. این عمل که با اعتراض شدید دانشجویان همراه شد، نه تنها جلو آقایان را نگرفت بلکه آنها کلمه «Iran» (نام لاتین سردر) را هم از سر در این دانشگاه حذف کردند.
این دانشجو همچنین از تجمعی در دانشکده پرستاری دانشگاه ایران خبر داد که در آن «رئیس دانشگاه پرستاری دانشگاه تهران» به عنوان رئیس دانشکده پرستاری دانشگاه ایران حضور داشته اما نتوانسته است پاسخی به دانشجویان این دانشکده بدهد.
به گفته این دانشجو در این تجمع که دیروز در دانشکده پزشکی صورت گرفته است، رئیس دانشکده پرستاری دانشگاه تهران تنها به این بسنده کرده است که بگوید: «دانشگاه ایران به دلایلی که خودشان می‌دانند منحل شده است.»
او در پاسخ به دانشجویان مبنی‌بر اینکه با این اتفاق که اکنون دانشجویان دو دانشکده پرستاری، دو دانشکده مدیریت و امثال اینها را دارند باید چه کنند و برای انجام امورات خود به کجا مراجعه کنند، گفته است: هنوز تصمیماتی در این باب گرفته نشده است.
این دانشجو همچنین گفت: مسئولان در واقع حرفی برای گفتن ندارند و هیچ کدام از سئوالات ما راه به جایی نمی‌برد.
او می‌گوید: بدون اینکه دانشجویان بدانند رئیس دانشگاه را عوض کرده‌اند و حق امضا را از او گرفته‌اند، همچنین ریاست باقی دانشکده‌ها را تغییر داده‌اند.
پلیس ضد شورش دانشگاه علوم پزشکی را محاصره کرد

گزارش روز یکشنبه: تحصن دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایران در پی منحل شدن این دانشگاه
دانشجو نیوز: پس از انحلال ناگهانی دانشگاه علوم پزشکی ایران از روز شنبه ۸ آبان ماه ۸۹ توسط "معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور" دانشجویان این دانشگاه دست به تجمع و اعتراض زدند.
به گزارش فارس، حدود ۸۰۰ نفر از دانشجويان دانشگاه علوم‌پزشكي ايران در واكنش به انحلال اين دانشگاه از ساعت ۹:۳۰ امروز يكشنبه ۹ آبان در مقابل دانشگاه علوم‌پزشكي ايران واقع در بزرگراه "شهيد همت" تجمع كردند.
این خبرگزاری در ادامه نوشته است که اين دانشجويان با سر دادن شعار "نه تهران، نه بهشتي، فقط علوم‌پزشكي ايران " نسبت به انحلال دانشگاه علوم‌پزشكي ايران اعتراض كردند.
دانشگاه تهران، دانشجويان دانشگاه منحل شده علوم‌پزشكي ايران را نپذيرفت
خبرگزاری ایلنا، انحلال دانشگاه علوم پزشکی را "شوک بزرگی" به دانشجویان این دانشگاه تعبیر کرده است به طوریکه دانشجويان دانشكده پرستاري و مامايي دانشگاه علوم پزشكي ايران صبح امروز با شنيدن انحلال دانشكده‌اي كه در آن تحصيل مي‌كنند، در محوطه اين دانشگاه تحصن كرده و اعتراض خود را نسبت به اين اتفاق ابراز مي‌كنند.
اين در حالي است كه دانشكده علوم پزشكي تهران كه قرار است طبق گفته وزير بهداشت و درمان بخشي از واحدهاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي ايران را در خود ادغام كند نيز نتوانسته به راحتي با اين ادغام كنار بيايد، چرا كه دانشكده پرستاري دانشگاه علوم پزشكي تهران در حال حاضر اين گروه از دانشجويان دانشگاه ادغام شده را براي پذيرش قبول نكرده است.
به نظر مي‌رسد اين ادغام در صورتي اتفاق افتاده كه هماهنگي‌هاي لازم براي آن از قبل انجام نشده است و دانشجويان و اساتيد اين دانشگاه‌ها را سر در گم كرده است تا جايي كه دانشجويان اين دانشگاه‌ها را مجبور به تحصن و اعتراض كرده است.

پلیس ضدشورش ساختمان دانشگاه منحل شده‌ی علوم پزشکی ایران را محاصره کرد
به گزارش فرارو، نیروهای پلیس ضد شورش نیز اطراف ساختمان مرکزی دانشگاه منحل شده‌ی علوم پزشکی ایران، واقع در بزرگراه همت، را به محاصره در آورده‌اند.
انحلال غیر قانونی
برخی از اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران با اعتراض نسبت ناگهانی بودن اعلام انحلال دانشگاه این موضوع را غیرقانونی دانستند.
به گزارش مهر، یکی از اعضای هیئت علمی دانشگاه که مدیریت یکی از گروههای آموزشی را نیز برعهده دارد گفت: "انحلال دانشگاه غیرقانونی است چرا که در هیچ جای دنیا این موضوع سابقه ندارد که به این شکل یک دانشگاه منحل شود."
دولت بی‌خبر از مجلس، دانشگاه علوم‌پزشکی ایران را منحل کرده است
عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس از جلسه فوق العاده کمیسیون بهداشت و درمان مجلس درباره انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران خبر داد و تاکید کرد که این انحلال ایراد دارد. یکی دیگر از اعضای این کمیسیون گفته است که دولت بی‌خبر از مجلس دانشگاه علوم‌پزشکی ایران را منحل کرده است.
گفتنی است که در پی انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران، کلیه فعالیتهای بهداشتی، درمانی این دانشگاه واقع در استان البرز به دانشکده علوم پزشکی کرج، کلیه واحدهای بهداشتی، درمانی دانشگاه علوم پزشکی ایران به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و کلیه واحدهای آموزشی و پژوهشی و دانشجویی به دانشگاه علوم پزشکی تهران منتقل شد.

موسوی و کروبی: ادامه این روند به فروپاشی نظام میانجامد

.....فقر و نرخ بیکاری و تعطیلی مراکز تولیدی و واردات بی رویه تا جایی رسیده است که سنگ قبر هم از خارج وارد می شود و کمک های بلاعوض و وام به کشورهای خارجی اقتصاد کشور را به شدت ضعیف کرده است و ادامه این روند خطرناک میتواند به فروپاشی نظام تمام شود.
****
سحام نیوز: مهدی کروبی روز گذشته به دیدار مهندس موسوی رفت. به گزارش خبرنگار سحام نیوز این دیدار در شرایطی انجام گرفت که نیروهای امنیتی قصد جلوگیری از ورود مهدی کروبی به پاستور را داشتند که با عکس العمل میرحسین موسوی این اقدام آنان ناکام ماند.
در ابتدای این دیدار آقای کروبی از فضای دروغ و تهمت در کشور که متاسفانه نهادینه شده است ابراز تاسف کرد و اظهار داشت: بعد از اینکه در انتخابات ریاست جمهوری نهم با تقلب توانستند شخص مورد نظر را در مسند ریاست جمهوری بنشانند در انتخابات مجلس هشتم و دهم ریاست جمهوری نیز به صورت سهمیه بندی و مهندسی شده آراء را تقسیم کردند و انتخاباتی را برگزار کردند که باعث انفجار مردمی شد و با بدترین شیوه و خشونت زیاد با مردم برخورد کردند و هر روز در رسانه هایی که از پول بیت المال ارتزاق می کنند، انواع دروغ و تهمت ها به طرف مقابل می زنند و کوچکترین جوابی را از مخالفین و منتقدین نه تنها در رسانه ملی بلکه در روزنامه ها نیزبر نمی تابند تا جایی که علاوه بر ممنوعیت خبری از من و شما در رسانه ها حتی از چاپ آگهی تسلیت هم روزنامه ها را منع کردند. و تحمل هیچ گونه آزادی بیان را ندارند و عملا آزادی راستگویی و صداقت را ذبح دو روزه دنیای خویش کردند. در حالی که می توانستند با برگزاری انتخابات سالم کشور را از هر گزندی محفوظ بدارند.
در ادامه این دیدار آقای موسوی به نبود تدبیر و عقل در اداره کشور اشاره نمود و گفت: به طور کلی کسی با هدفمند کردن یارانه ها مخالف نیست،اما حرف اصلی ما این است که نیرویی که بتواند این طرح را مدیریت کند، وجود ندارد و قسمت اعظم نیروهای کارشناس مشهور و توانمند کنار گذاشته شده اند. این هنر نیست که برای اجرای هدفمند کردن یارانه ها در ۲۰۰۰ منطقه تهران نیرو بچینیم یا فرمانده پلیس به یاری سپاه و بسیج جهت ترساندن مردم افتخار کند. شیوه مدیریتی این آقایان بلایی بر سر کشور چه در اقتصاد و حوزه های دیگرآورده که امکان برگشت به وضعیت ۶سال گذشته هم خیلی سخت شده است.
در ادامه این دیدار آقایان کروبی و موسوی در آستانه روز ۱۳ آبان مواردی را متذکر شدند:
- در آستانه ۱۳ آبان روز دانش آموز و و سالروز تبعید حضرت امام؛ متاسفانه شاهد فشار زیادی بر فرهیختگان این کشور اعم از دانشگاهیان و دانشجویان و وکلا و روزنامه نگاران هستیم. هر روز احکام سنگینی بر علیه روزنامه نگاران متعهد صادر می شود؛ به طوری که علاوه بر زندان؛ به دهها سال محرومیت از فعالیت های مطبوعاتی محکوم می شوند و یا وکلا شناخته شده را به جرم دفاع از موکلین خود زندان و به احکام سنگین محکوم می کنند تا دیگر وکالت زندانیان سیاسی را به عهده نگیرند و یا دانشگاهیان را به زندان های طویل المدت و خارج از اقامتشان تبعید و زندانی می کنند . به طوری که موجب خطر و آزار و اذیت خانواده هایشان می گردد. ولی با تمام این اقدامات هر روز نیروهای جدید و با انگیزه به صحنه می آیند و رویش جنبش مردمی هر روز از روز دیگر بیشتر است.
- به مصلحت کشور نیست که بین صفوف ملت تفرقه ایجاد کنیم و دهها میلیون نفر از معلمان و کارگران، دانشجویان و اساتید و زنان و مردم کشور را خس و خاشاک و گوساله، یا میکروب و فتنه گر بنامیم. آن نظامی که امام عزیز ۱۵ سال برای آن مبارزه کرد به دنبال حاکمیت مردم بر سرنوشت خودشان بود. نه آنکه بخش زیادی از ملت را دشمن قلمداد کند. ایجاد رعب و وحشت باعث از بین رفتن مشروعیت نظام می گردد و بدون مشروعیت هیچ نظامی دوام نمی آورد. لذا ما معتقدیم همه ملت ایران، عزیز و دارای حقوق شهروندی می باشند و همه آنها از کرامت ذاتی برخورد بوده و ذات انسان با میکروب و خس و خاشاک بی گانه است. جامعه سالم، مطلوب و برخواسته از رای مردم، جامعه ای است که در آن اعتراض، اعتصاب، انتقاد و … جزو حقوق طبیعی و اولیه مردم می باشد.
- سیاست های ماجراجویانه خارجی باعث شده است که در فاصله کوتاهی چندین قطع نامه از سازمان های بین المللی بر علیه کشور ما صادر شود و اثرات منفی خود را بر وضع معیشتی مردم نشان دهد. فقر و نرخ بیکاری و تعطیلی مراکز تولیدی و واردات بی رویه تا جایی رسیده است که سنگ قبر هم از خارج وارد می شود و کمک های بلاعوض و وام به کشورهای خارجی و همسایه که معلوم نیست تا چه اندازه مجلس در جریان است اقتصاد کشور را به شدت ضعیف کرده است و ادامه این روند خطر ناک میتواند به فروپاشی نظام تمام شود. آیا هزینه و فایده این ریخت و پاش ها به نفع کشور است؟ و چرا مردم به صورت شفاف در جریان این ریخت و پاش ها نیستند؟
- در پایان ما دلسوزانه خواستاریم به جای جنگ بی ثمر با علوم انسانی، از متخصصین برجسته علوم انسانی کشور در حوزه های اقتصاد و جامع شناسی و جمعیت شناسی و دیگر شاخه ها استفاده کنید و کار را به دست کاردان ها بسپارید. نه آنکه تحمل دوستان خودتان را هم نداشته باشید.

هتل مخوف؟! - زندانی سیاسی بهروز جاوید تهرانی

پاسخ زندانی سیاسی بهروز جاوید تهرانی به گفته های سهراب سلیمانی رئیس سازمان زندانهای استان تهران که زندانهای مخوف و قرون وسطایی رژیم را هتل نامیده است و زندانبانان آن را در جهان بهترین معرفی کرده است و گفته های دیگر وی ،که در اختیار فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران جهت انتشار قرار داده شده است.
چند روز پیش در یکی از روزنامه های صبح به نقل از رئیس سازمان زندانها جناب آقای سهراب سلیمانی مطلبی درج گردید که موجب انبساط خاطر تمامی زندانیان،(البته به غیر از آن معدودی از زندانیان که ... شوخی مدیران را ندارند و مدام کارشان آه و نفرین کردن است )
رئیس سازمان زندانها یا همان آقا سهراب در پی جلسه ای فرمودند زندانهای ما را هتل می نامند و چنین است و چنان هر چند عدۀ قلیلی از زندانیان دچار این شادی گشته اند که ایشان رئیس سازمان زندانهای کشورمان نمی باشد و از زندانهای کشور دیگری چنین شیرین و با آب و تاب تعریف می کند حال با توجه به اینکه ریش بنده در دست آقا سهراب گرو است و از مشتریان قدیمی مسافرخانه ایشان ( در زندان رجایی شهر کرج ) می باشم و با آرزوی اینکه این مقال منجر به سلول انفرادی ( یا همان سویت هتل ) و انتقالی و آورگی مجدد بنده به بند زندانیان خطرناک و بیماران روانی نگردد و باز به امید صبر و خویشتنداری جزیل آقا سهراب چند نکته کوچک برای تنویر افکار عمومی قلمی می کنم .
1- جمعیت زندانیان هیچگونه تناسبی با فضای موجود ندارد و زندانیان به قول معروف کتابی می خوابند و در ساعات بیداری حتی جای نشستن هم ندارند همچنین سرویسهاس دستشویی ،حمام،ظرف شویی ،تلفنها و فروشگاه کفاف جمعیت را نمی دهد. عمدا امروز به محاسبه ساعتهای تلف شده در صفهای مختلف پرداختم نزدیگ به 2 ساعت و 10 دقیقه در صف توالت ،حمام ،ظرفشویی و مخابرات بودم.تازه فروشگاه ماند برای روز دوشنبه که آن خود امری است علاهده و خود چند روز وقت می گیرد. البته آقا سهراب حق دارد این مطالب را نداند چون هر وقت برای بازدید به زندان ما می آیند همۀ زندانیان را به زور به داخل هواخوری میریزند و ایشان فقط از دیوارها بازدید می کند
2- طبق آیین نامه سازمان زندانها زندانیان باید هر یک یک تخت خواب داشته باشند که متاسفانه از آن هم خبری نیست. البته شایعاتی شنیده شد که تخت خواب هم مشمول عفو 44 گشته و زندانیان اگر پول بدهند می توانند از آن استفاده کنند.
3- به راستی هیچ یک از غذاهای سازمان زندانها قابل خوردن نیست در ضمن باعث شکستن دندانها،مشکلات گوارشی و غیره می گردد تقریبا غریب به اتفاق زندانیان خود غذای شخصی تهیه می کنند. فضلۀ موش ،پا و بال سوسک در میان برنج که از سنت غذایی ما شده .البته در غذای آبکی سوسکه و موشها شخصا حضور به هم می رسانند.
4- آب این زندان به هیچ وجه قابل شرب نیست و زندانیان متحول ... آب معدنی خریداری می کنند و دیگران مجبور به جوشاندن و میل کردن همان آب سنگین و املاح دار هستند. بیاد دارم در نوروز امسال که در سلول انفرادی بودم ظرف آب را که پر می کردم ابتدا چند ساعت صبر می کردم که گل آن ته نشین شود و بعد آب را می خوردم همیشه یک بند انگشت گل در ته ضرف باقی می ماند
5- در باره مدیران ، مسئولین و زندانبانهای اینجا باید گفت انسانهای بسیار خشن ،نا محذب ،بی تربیت،خودخواه با افکار روستایی که هیچ راه بردی برای اصلاح امور زندانیان درسر ندارند می باشند به یاد دارم یکی از ایشون در مذاکره که با من داشت از کوره در رفت و با لهجۀ شیرین آذری فریاد زد: با من که صحبت می کنی دهنتو ببند.
6- در زندانهای شما بیماران روانی را در کنار زندانیان عادی نگه داری می کنند که این ظلم به دو طرف است
7- وضعیت خشونت زندانبانها در زندانهای شما به یک روی کرد افراطی تبدیل گشته تا جایی که بنده خود بارها به جرم داشتن زبان دراز! قربانی خشونت زندانبانهای شما گشتم .قابل توجه است که در گذشته از باتونهای استاندارد برای کتک زدن و شکنجه زندانیان استفاده می شد ولی اخیرا پس از مستهلک شدن آنها از لوله های آب از جنس پلاستیک فشرده اسفاده می شود که این خود باعث شکستن دست و پای زندانیان می گردد.
8- وضعیت بد بهداری زندان تا جایی که زندانیان هر چند مرض احوال حق ندارند ماهی یک بار بیشتر به پزشک مراجعه کنند و اکثر داروهایی که دکتر تجویز می کنند در داروخانه موجود نیست و روند درمان همین جا به بن بست می خورد. داروهایی هم که موجود است داروخانه کمتر از مقدار تجویز پزشک تحویل می دهد مثلا بنده چند ماه پیش دچار عفونت ریه شدم پزشک برای من 30 عدد آنتی بیوتیک آموکسی کلاو تجویز کرد و داروخانه تنها 10 عدد به من تحویل داد بر روی همین یک قلم داروی بنده داروخانه زندان نزدیگ 6 هزارتومان دزدی کرد
9- در هنگام ورود زندانیان جدید یا در بازگشت از دادگاه و مرخصی زندانیان را کاملا برهنه می کنند که این کار مصداق بارز کشف عورت و در دین مبین اسلام حرام است ،تازه به این هم راضی نشده ویکی از زندانبانها به نام دائی قاسم (قاسم محمدی) که انحراف جنسی هم دارد با انگشت اقدام به بازرسی داخل روده های زندانیان را می کند که این کار هم در اسلام مجازاتی برابر با تجاوز به عنف را دارد .
10- هنوز در خاطرۀ مردم فیلم هایی که از شکنجه ها و فرو کردن باتوم به ما تحت زندانیان تهیه شده بود از یاد نرفته ولی متاسفانه تنها اقدامی در راستای این افشاگری و شکایتهای زندانیان صورت گرفت 45 روز انفرادی بی دلیل و طاقت فرسای اینجانب و ترفیع رئیس پست وقت این بند حسن آخریان به سمت بالاتر بود
11- مشکل مواد مخدر و باندهای مافیایی آن که از سمت خود زندانبانها تغذیه می شوند در زندان رجایی شهر بی داد می کند و به تازگی به غیر از شیشه و کراک ،کوکاین،نخ،برنج و الی ماشالله هم به لیست متنوع فروش اضافه گردیده شاید این جزئ تنها خدمات رسانی و سرویس رسانی بی شائبه ای باشد که مسئولین زندان بتونند انجام میدهند.
12- زندانیان کم سن و سال و ضعیف همیشه مورد آزار و اذیت جنسی و استثمار از طریق زندانیان قویتر قرار می گیرند و هیچ کدام از آن ابزارهایی که نام بردید از جمله حفاظت و اطلاعات جلوی تبعیض بین زندانیان را نمی گیرد .
13 – در زندانهایی که شما از آن بازدید می کنید به غیر از دیوارها همه چیز را خود زندانیان با پولی که از خانواده هایشان می گیرند تهیه می کنند حتی دیوارها را زندانیان با پول خود رنگ می کنند به تازگی و در راستای طرح هدف مند کردن یارانه ها و به دلیل گرانی پول برق همان وسایل برقی شخصی قرار است جمع شود. در ضمن نقش مهم پول در بین زندانیان باعث بوجود آمدن جامعه ای منزجر کننده با شکافهایی عمیق طبقاتی و تبعیضات گوناگون گردیده است .
14- در گذشته دور به هر زندانی در بدو ورود 2 عدد پتوی کهنه و پاره تحویل می دادند ولی به تازگی از همان هم دریغ می شود زندانیان باید هر پتو را به مبلغ 35 هزارتومان از فروشگاه ابتیاع نمایند و اگر روزی شیطان شما را گول زد و شب هنگام برای بازدید آن هم بدون اطلاع قبلی به زندان رجایی شهر کرج بیایید . زندانیان جدید الورود می بینید که در خواب از سرما همدیگر را بغل کردند تازه اکنون فصل دوم پاییز است ،خدا زمستان را به خیر بگذراند.
15 – دست آخر اینکه آب حمام تقریبا همیشه سرد است و ما که طبقه سوم هستیم همان چند ساعت آب گرم را نداریم به همین علت شپش ها دارند از سر و کولمان بالا می روند، لطفا بعد از اینکه همۀ مشکلات حل گشت مشکل حمام هتل را درست کنید.
سهراب عزیز این تمام مشکلات ما نبود، ما هنوز از وضع نامرتب روزنامه و جراید ،کتابخانه،...،وضعیت بد و برخورد بد با خانواده ها در سالن ملاقات ،عدم رعایت کرامت انسانی و حقوق شهروندی،وضع اسف بار شعبه اعزام به دادگاه ،عدم تفکیک جرایم حتی با وجود فرمایشات شما و الی آخر چیزی نگفته ام ولی با همین اندک همچنان آرزومند صعیه صدر و انتقاد پذیری جناب عالی هستم و خواهش می کنم از این پس کلمات را آگاهانه تر انتخاب نمایید هر چند در حکومت جمهوری اسلامی تمامی رئیسان و مدیران دچار این قابلیت و عارضه می باشند که مردم ایران را ابله فرض می کنند .واقعیت امر این است که زندانهای شما در بین زندانیان نه به هتل بلکه به زندان غیر انتفاعی و مخوف معروف گردیده است.

بهروز جاوید تهرانی زندان رجایی شهر کرج
8 آبان 1389

همسر موسوی به دانشگاه تهران ممنوع الورود شد

روزنامه حکومتی ایران: دانشگاه تهران سرانجام به خواست دانشجویان (بسیجیها) این دانشگاه پاسخ مثبت داده و به تازگي از ورود همسر یکی از سران ضدانقلاب به این دانشگاه جلوگیری کرده است.
این خانم که مدیریت گروه مطالعات عالی هنر دانشگاه تهران را برعهده داشته است، با وجود اقدامات توهین‌آمیز خود علیه مسئولان جمهوری اسلامی، تاکنون از سمت خود برکنار نشده بود که با اعتراض دانشجویان این دانشگاه، بالاخره به دانشگاه تهران ممنوع‌الورود شد.
البته تاکنون خبری مبنی بر قطع حقوق وی به عنوان عضو هیأت علمی دانشگاه تهران منتشر نشده است و به نظر می‌رسد او کماکان از دولتی که آن را نامشروع می‌داند، حقوق میلیونی دریافت می‌کند.